Sura Yusuf — Werset 14

Znaczenie słów:

• ʿusbah (عُصْبَةٌ) – grupa ludzi, oddział, silna i liczna wspólnota.
• khāsirūn (خَاسِرُونَ) – ci, którzy ponieśli stratę, zawiedli, stracili na wartości.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bracia Józefa (Jusufa), pragnąc przekonać ojca, aby pozwolił im zabrać chłopca ze sobą, powiedzieli: „Jeśli wilk go pożre, a nas jest tak liczna i silna grupa, to naprawdę bylibyśmy ludźmi straconymi i bezwartościowymi". Ich słowa miały być dowodem na to, że są w stanie ochronić brata – skoro jest ich wielu i są silni, niemożliwym wydaje się, aby wilk mógł im go wyrwać. W rzeczywistości jednak ich wypowiedź była pełna fałszu i obłudy, ponieważ to oni sami mieli wyrządzić Józefowi krzywdę, wrzucając go do studni. Ojciec, Jakub, znał ich prawdziwe intencje i obawiał się o los syna, dlatego odpowiedział im z troską, o czym mowa w kolejnych wersetach.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Człowiek często używa pięknych słów i logicznych argumentów, aby ukryć złe zamiary – należy być czujnym wobec pozorów.
2. Prawdziwa siła nie polega na liczebności ani na fizycznej mocy, lecz na szczerości intencji i bojaźni Bożej.
3. Ojciec powinien troszczyć się o swoje dzieci i nie ufać ślepo zapewnieniom innych, zwłaszcza gdy istnieją oznaki zagrożenia.
4. Historia Józefa uczy nas, że Bóg czuwa nad swoimi sługami i że nawet najtrudniejsze sytuacje mogą być początkiem wielkiego dobra – cierpliwość i zaufanie Bogu są kluczem do zwycięstwa.
5. Słowa mają wielką wagę – należy unikać składania obietnic, których nie zamierzamy dotrzymać, gdyż Bóg widzi nasze serca i zna prawdę.