Surah Yusuf — Aya 14

Ma'anar Kalmomi:

• "Usbah" (عُصْبَةٌ): Tawagar mutane masu ƙarfi da yawa, kamar ƙungiya ko jama'a waɗanda suke iya tsaro da karewa.
• "Khasirun" (خَاسِرُونَ): Masu hasara, waɗanda suka ɓata, babu wani amfani a gare su.

Fassarar Aya:

A cikin wannan aya, 'yan'uwan Yusuf suka ce wa mahaifinsu Ya'akubu: "Idan kerkeci ya cinye Yusuf alhali muna tawagar mutane masu ƙarfi da yawa, to lalle mu mun zama masu hasara, kuma babu wani alheri a gare mu, kuma ba a sa ran wani amfani daga gare mu ba." Suna nufin cewa idan aka bar mu mu kasa kare shi daga kerkeci, to mu mutane ne marasa amfani, kuma mun yi hasara mai girma. Wannan magana ce da suka yi don nuna wa mahaifinsu cewa ba za su kyale shi ya shiga cikin haɗari ba, alhali kuwa a zuciyarsu suna shirin yi masa wani abu dabam. Sun yi amfani da wannan hujja don su sami izinin tafiya da shi, yayin da suke ɓoye mugun nufinsu.

Fa'idodin Darasi:

1. Ƙarfi da yawan jama'a ba su zama tabbacin aminci ba, domin mutum na iya zama da ƙarfi amma ya ci amana ko ya yi rashin adalci.
2. A cikin wannan aya akwai misali na yadda mutum zai iya yin magana mai kyau a baki alhali zuciyarsa na ɓoye wani abu dabam, don haka ya kamata mu kiyaye kanmu daga yaudara, kuma mu dogara ga Allah kafin mu amince da wani.
3. Nuna cewa Allah yana gwada bayinsa ta hanyoyi dabam-dabam, kuma a cikin wahala da tsanani ne ake samun hakuri da juriya, kamar yadda Ya'akubu ya yi hakuri a kan abin da 'ya'yansa suka yi masa.
4. Aya tana koya mana cewa magana mai kyau ba ita ce kawai abin da ake bukata ba, amma aiki ne mai kyau wanda yake nuna gaskiya da aminci.