Yusif surəsi — Ayə 14

Mənalar:

• Usbə (عُصْبَةٌ): Güclü, sayca çox olan bir dəstə, camaat.
• Xasirun (خَاسِرُونَ): Ziyana uğrayanlar, aldananlar, heç bir xeyri olmayanlar.

Təfsir:

Yusifin (əleyhis-salam) qardaşları atası Yaquba (əleyhis-salam) dedilər: "And olsun Allaha, əgər biz güclü, sayca çox olan bir dəstə ikən canavarı Yusifi yeyərsə, onda biz tamamilə ziyana uğrayanlardanıq, bizdən heç bir xeyir gəlməz və bizi heç bir işə yaramaq olmaz." Onlar bu sözlərlə atalarını inandırmaq istəyirdilər ki, Yusifi özləri ilə aparmağa icazə versin. Halbuki onların əsl niyyəti başqa idi. Bu sözlərində bir tərəfdən özlərini müdafiə edir, digər tərəfdən də sanki atalarına təminat verirdilər ki, biz güclüyük, ona heç bir zərər toxunmaz. Lakin bu, onların ikiüzlülüyü idi, çünki Allah hər şeyi biləndir və onların qəlblərində olanı görürdü.

Bu hadisədən bizə böyük bir ibrət var: insan nə qədər güclü olsa da, Allahın iradəsi hər şeydən üstündür. Qardaşlar öz güclərinə güvənib Yusifi qoruyacaqlarını vəd etdilər, lakin sonra onu quyuya atdılar. Bu, göstərir ki, insanın öz gücünə və planlarına güvənməsi onu aldatmamalıdır. Həqiqi güc və qüdrət yalnız Allaha məxsusdur. Ey möminlər! Siz də hər işdə Allaha təvəkkül edin və Onun hökmünə razı olun. Çünki Allah Öz bəndələrini ən gözəl şəkildə qoruyur və onları çətinliklərdən xilas edir. Yusifin (əleyhis-salam) hekayəsi bizə göstərir ki, Allah Öz saleh bəndələrini heç vaxt tərk etmir və onları ən gözəl şəkildə ucaldır.