Suurah Yuusuf — Aayad 14

Macnaha Erayada:

• عُصْبَةٌ (Cusba): Koox ama jamaaco xoog leh oo wada joogta.
• لَخَاسِرُونَ (La-khaasiruun): Khasaaray, wax lumiyay, ama wax aan faa'iido lahayn.

Tafsiirka Aayadda:

Waa markii ay Yacquub (CS) ku yidhi wiilashiisii inay Yusuf (CS) la tagaan oo ay ciyaaraan, waxayna ka cabsadeen inuu cuno yey, markaasay ku jawaabeen iyagoo raba inay iska caddeeyaan inay yihiin dad xoog leh oo karti leh: "Haddii yeygu cuno Yusuf anagoo koox xoog leh ah oo dhammaantiis wada joogna, markaas waxaan nahay dad khasaaray oo aan waxba tarayn, oo naga ma jiro khayr iyo faa'iido midna." Waxay ula jeeday inay yiraahdaan: Ma waxaa suurtogal ah in yeydu cuno isagoo anaga ilaalinayna? Haddaba haddii ay taasi dhacdo, waxay noqonaysaa caddayn inaynu nahay kuwo itaal daran oo aan waxba tarayn, waana khasaare weyn oo naga timid.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Bani'aadamku wuxuu u baahan yahay inuu ka digtoonaado hadalkiisa, maxaa yeelay wiilashii Yacquub waxay ku dhaarteen arrin been ah, taasoo muujinaysa inay ku talagalayeen dhagar iyo khiyaano, Islaamkuna wuxuu naga reebayaa inaan ku dhaarno wax aan run ahayn ama aan u dhagarno dadka kale.
2. Aayaddu waxay ina baraysaa in xoogga iyo tirada badani ayan ahayn sababta guusha, laakiin guushu waxay ku xidhan tahay isku halleynta Eebbe iyo ka faa'iidaysiga xigmadda, sida Yacquub (CS) oo ay ka muujisay digtoonaantiisa iyo cabsidiisa, inkastoo ay wiilashiisii ku guulaysatay dhagartooda markii danbe.
3. Waxay ina tusinaysaa in khasaaraha dhabta ahi yahay midka diinta iyo akhlaaqda lumiya, ma aha midka maalka ama jidhka, sida wiilashii Yacquub oo ay khasaariyeen nafsadooda iyo sumcaddooda iyagoo ku dhagray walaalkood.
4. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay isku halleeyaan Eebbe oo ay u dhiibaan arrimahooda, maxaa yeelay qorshaha dadku wuu fashilmaa, laakiin qorshaha Eebbe waa mid ka sarreeya dhammaan, sida Yusuf (CS) oo Eebbe u badbaadiyay dhagartii walaalihiis.