Surat Yusuf — Ayat 16

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• عِشَاءً (isya'an): wayah sore nganti wiwitan wengi, yaiku sawise surup srengenge.
• يَبْكُونَ (yabkuna): padha nangis, nanging ing kene tegese nangis kang digawe-gawe utawa ethok-ethokan kanggo nutupi goroh.

1. Tafsir ayat:

Para sedulure Nabi Yusuf padha bali sowan marang bapake, yaiku Nabi Ya'qub, ing wayah sore nalika wiwitan wengi. Tekane padha karo nangis, kaya-kaya nuduhake rasa sedhih lan kuwatir banget. Nanging tangise iku dudu tangis kang tulus, nanging tangis kang digawe-gawe kanggo nutupi goroh lan ngapusi bapake. Padha nangis supaya bapake luwih gampang percaya marang crita palsu kang bakal padha diaturake, yaiku yen Nabi Yusuf wis dipangan kewan galak. Kanthi cara mangkono, para sedulur ngarep-arep bisa nyimpangake bapake saka kanyatan lan supaya ora dicurigai.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen goroh iku asring dibungkus nganggo samubarang kang katon apik lan nyedhihake, mula kita kudu tansah ati-ati lan ora gampang ketipu dening penampilan njaba.
• Islam ngajak umaté supaya jujur lan blaka suta marang wong tuwa lan marang sapa wae, amarga goroh mung nggawa karusakan lan ngrusak kapercayan.
• Kasedhihan kang tulus iku ora perlu digawe-gawe; mula kita kudu tansah njaga ati supaya resik lan ora nggunakake perasaan kanggo ngapusi wong liya.
• Kanthi maca crita iki, kita dielingake yen Allah tansah mirsani saben tumindak, sanajan kita bisa ngapusi manungsa, nanging ora bisa ngapusi Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen sabar lan tawakal marang Allah iku kunci, kaya kang ditindakake dening Nabi Ya'qub nalika ngadhepi pacoban saka anak-anake.