Yusif surəsi — Ayə 16

Kəlmələrin mənaları:

• عِشَاءً (işaən): Axşam vaxtı, gün batdıqdan sonrakı ilk saatlar.
• يَبْكُونَ (yəbkun): Ağlayırlar, göz yaşı tökürlər.

Təfsir:

Yusifin qardaşları atalarının yanına axşam çağı, gün batdıqdan sonra gəldilər. Onlar həqiqətən ağlamırdılar, əksinə özlərini ağlayan kimi göstərirdilər. Bu, onların hiyləsinin bir hissəsi idi. Onlar gecənin qaranlığından istifadə edərək atalarını aldatmaq istəyirdilər. Çünki gecə vaxtı insanın üz ifadəsi və göz yaşları daha az seçilir, bu da yalanlarını gizlətməyə kömək edirdi.

Onlar axşam vaxtını seçmişdilər ki, ataları Yaqub peyğəmbər onların saxta göz yaşlarını və süni kədərlərini görüb inansın. Halbuki onların qəlbləri qara idi və qardaşları Yusifi quyuya atmışdılar. Onlar ata evinə qayıdarkən zahirən kədərli görünür, amma içlərində öz hiylələrinin uğur qazanmasından məmnun idilər.

Bu ayədə bizə ibrət var: insan bəzən zahirə aldanar, amma Allah hər şeyi biləndir. Yaqub peyğəmbər də bu saxta ağlaşmalara tam inanmadı, çünki onun qəlbi Allahın nuru ilə işıqlanmışdı. Biz də hər zaman doğru olmağı, yalandan və hiylədən uzaq durmağı öyrənməliyik. Çünki Allah hər bir gizli niyyəti bilir və haqq-hesab günü hər kəs əməlinin qarşılığını alacaqdır.