سوره یوسف — آیه 29

معانی واژگان:

• «أَعْرِضْ»: رویگردان شو، چشمپوشی کن.
• «اسْتَغْفِرِی»: آمرزش بخواه، توبه کن.
• «الْخَاطِئِینَ»: گناهکاران (کسانی که عمداً مرتکب خطا و گناه شدهاند).

تفسیر آیه:

عزیز مصر (شوهر آن زن) پس از آنکه حقیقت ماجرا را دریافت و متوجه شد که همسرش به یوسف (علیهالسلام) نسبت ناروا داده و در صدد فریب او بوده است، رو به یوسف کرد و گفت: ای یوسف! از این ماجرا درگذر و آن را برای کسی بازگو مکن و این موضوع را نادیده بگیر. سپس رو به همسر خود کرد و گفت: و تو ای زن! از گناه خود آمرزش بخواه و توبه کن؛ زیرا تو از زمرهی کسانی بودهای که عمداً مرتکب خطا و گناه شدهای و با این کار خود، هم به یوسف ستم کردی و هم آبروی خود و خانوادهات را به خطر انداختی. گفتنی است که این سخن میتواند از سوی عزیز مصر یا از سوی شاهد و گواهی که در آن مجلس حاضر بود، بیان شده باشد؛ و تعبیر «الْخَاطِئِینَ» (به صیغه مذکر) به این دلیل است که منظور، جنس گناهکاران است، نه صرفاً زنان، و این سخن شامل همه کسانی میشود که در این ماجرا نقشی در گناه داشتهاند.

فواید و پیامهای آیه:

• گذشت و بزرگواری در برابر خطای دیگران، از صفات برجسته مؤمنان است و عزیز مصر با این برخورد، به یوسف آموخت که عفو و مدارا، راهی برای آرامش و حفظ آبروی دیگران است.
• توبه و استغفار، درِ رحمت الهی را به روی گناهکار میگشاید و هیچ گناهی نیست که با توبه صادقانه بخشوده نشود.
• حفظ آبروی مؤمن و پرهیز از افشای اسرار و خطاهای دیگران، از ارزشهای والای اخلاقی در اسلام است.
• این آیه نشان میدهد که حتی در شرایط دشوار و اتهامات ناروا، خداوند راه نجات و سربلندی را برای بندگان صالح خود فراهم میکند و صداقت و پاکدامنی سرانجام پیروز میشود.