Йусуф сүресі — Аят 29

1. Сөздердің мағынасы:

• أَعْرِضْ — бұрыл, назар аударма, ұмыт, тілге тиек етпе.
• اسْتَغْفِرِي — кешірім сұра, тәубе ет.
• لِذَنبِكِ — күнәң үшін, жасаған қателігің үшін.
• الْخَاطِئِينَ — күнәкарлардан, қателесушілерден, әдейі күнә жасаушылардан.

1. Аяттың тәпсірі:

Мысыр әміршісі (әзиз) Юсуфқа қаратып: «Юсуф, бұл істі ешкімге айтпа, тілге тиек етпе, ұмыт қалдыр», — деді. Сосын әйеліне қаратып: «Ал сен, күнәң үшін Аллаһтан кешірім сұра, тәубе ет. Өйткені сен Юсуфты азғырып, оны өзіңе тартуға тырысып, одан кейін оны жала жабуға барған кезде шынымен күнәкарлардың қатарында болдың», — деді.

Бұл жерде әмірші екі жаққа да әділдік танытты: Юсуфқа — оқиғаны жасырып, дау-дамайды өршітпеуді, әйеліне — өз күнәсін мойындап, тәубеге келуді бұйырды. Яғни бұл аятта әйелдің жасаған қателігі анық көрсетіліп, оған кешірім сұрау міндеттелді. Кейбір ғалымдар бұл сөздерді сол жиында болған куәгердің айтқан сөзі деп те түсіндіреді. «Әйелдерден» емес, «күнәкарлардан» деп еркектік жалпылама форма қолданылуы — бұл жерде әйелдің жеке басы емес, жалпы күнә жасаушылар тобының сипаты айтылып тұрғанын білдіреді.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Күнәні жасыру мен тәубе ету — иманды адамның көркі. Қателік жасаған адам оны мойындап, Аллаһтан кешірім сұрауға тиіс.
• Басқаның абыройын сақтау, жеке мәселелерді жайып салмау — ислам әдебінің бір бөлігі. Юсуфқа айтылған «бұл істі тілге тиек етпе» деген сөз осыны үйретеді.
• Әділдік — екі жаққа да тура қарау. Әмірші бір жақты айыптамай, әркімге өз міндетін көрсетті.
• Күнәдан таза болу үшін тәубе — әр мұсылманның тұрақты ісі. Аллаһ кешірімді, тәубені қабыл етеді.
• Құран — адам баласына өмірлік сабақ беретін, ар-намыс, әдеп және әділдікке бастайтын кітап. Оның әрбір аятында адамзатқа пайдалы ғибрат бар.