سوره یوسف — آیه 51

معانی کلمات:

• «خَطْبُکُنَّ»: کار و امر شما، ماجرای شما.
• «راوَدتُّنَّ»: از او کام خواستید و او را به سوی خود دعوت کردید.
• «حاشَ لِلَّهِ»: پناه بر خدا، منزّه است خداوند (عبارتی برای تنزیه و تعجب از هر زشتی).
• «حَصْحَصَ»: آشکار شد، ثابت و هویدا گشت.

تفسیر آیه:

پادشاه آن بانوانی را که در مجلس مهمانی دستهای خود را بریدند، فراخواند و با آنان روبرو شد و پرسید: «ماجرای شما چه بود آنگاه که یوسف را به سوی خود دعوت کردید و از او کام خواستید؟ آیا از او هیچ انحراف یا میل ناروایی دیدید؟» آن بانوان یکپارچه گفتند: «پناه بر خدا! ما هرگز از او هیچ کار زشت و ناپسندی سراغ نداریم و او را جز پاکدامن و بیگناه نیافتیم.» در این هنگام، همسر عزیز مصر که دیگر نتوانست حقیقت را پنهان کند و دید که همه به پاکی یوسف گواهی میدهند، به ناچار اعتراف کرد و گفت: «اکنون حق آشکار شد و پرده از روی حقیقت برداشته شد؛ من بودم که او را به سوی خود دعوت کردم و از او کام خواستم و او امتناع ورزید و پاکدامنی پیشه کرد. یوسف در تمام ادعاهایش که از من به او تهمت زده شد، کاملاً راستگو و درستکار است.»

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که حقیقت هر قدر هم پنهان بماند، سرانجام آشکار میشود و خداوند از بندگان مخلص خود دفاع میکند و دروغ و تهمت را رسوا میسازد.
• پاکدامنی و تقوای واقعی، در سختترین شرایط امتحان، انسان را سربلند میکند و حتی دشمنان را به تحسین و اعتراف به پاکی او وامیدارد.
• اعتراف به خطا و بازگشت به حق، فضیلتی بزرگ است که انسان را از گناه پاک میکند و نشانهی ایمان و صداقت است؛ چنانکه زن عزیز با اعتراف صادقانهاش، از لجاجت و انکار دست کشید.
• این داستان به ما میآموزد که عفت و پاکدامنی، ارزشی والاست که خداوند در دنیا و آخرت پاداش آن را میدهد و آبروی انسان را در برابر تهمتها حفظ میکند.