Surah Yusuf — Ayat 53

Makna Perkataan:

• لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ: Amat sangat menyuruh kepada kejahatan dan kemaksiatan, kerana kecenderungannya kepada syahwat dan kelazatan duniawi.
• إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي: Kecuali jiwa yang telah dilimpahi rahmat dan kasih sayang oleh Allah, lalu dipelihara dan dilindungi daripada dorongan kejahatan.
• غَفُورٌ رَّحِيمٌ: Maha Pengampun lagi Maha Penyayang kepada hamba-hamba-Nya yang bertaubat.

Tafsir:

Wanita Al-Aziz (Zulaikha) meneruskan pengakuannya dengan penuh kejujuran dan keinsafan. Beliau berkata: "Aku tidak sekali-kali membersihkan dan mensucikan diriku sendiri daripada kesalahan dan dosa, kerana sesungguhnya tabiat jiwa manusia itu amat kuat mendorong pemiliknya kepada perbuatan buruk dan maksiat, kerana ia cenderung kepada memenuhi keinginan nafsu dan syahwat yang rendah. Hanya jiwa yang dikurniakan rahmat oleh Allah sahaja yang terselamat daripada dorongan ini, kerana Allah memeliharanya dengan taufik dan perlindungan-Nya.

Sesungguhnya Tuhanku Maha Pengampun bagi hamba-hamba-Nya yang bertaubat daripada dosa-dosa mereka, lagi Maha Penyayang kepada mereka yang kembali kepada-Nya dengan penuh keikhlasan.

Pengajaran dan Peringatan:

Wahai saudara-saudara sekalian, lihatlah bagaimana seorang wanita yang pernah terjerumus dalam kesilapan ini mengakui kelemahan dirinya dengan penuh kejujuran. Beliau tidak cuba menutup-nutupi kesalahannya, bahkan mengakui bahawa jiwa manusia sememangnya cenderung kepada kejahatan. Namun dalam masa yang sama, beliau tidak berputus asa daripada rahmat Allah.

Inilah pengajaran terbesar buat kita semua — bahawa setiap insan tidak terlepas daripada kelemahan dan kesilapan. Janganlah kita bersikap sombong dan menganggap diri kita suci, kerana kesucian yang hakiki hanyalah milik mereka yang dijaga oleh Allah. Tetapi jangan pula kita berputus asa daripada rahmat-Nya, kerana pintu taubat sentiasa terbuka luas.

Ayat ini mengajar kita dua perkara penting: *pertama*, kita hendaklah sentiasa merendah diri dan tidak menganggap diri kita lebih baik daripada orang lain; *kedua*, kita hendaklah sentiasa berharap kepada rahmat dan keampunan Allah, kerana Dia Maha Pengampun lagi Maha Penyayang. Sesungguhnya Allah sentiasa menunggu hamba-hamba-Nya yang ingin kembali kepada-Nya dengan penuh keinsafan dan taubat yang tulus.