Yusif surəsi — Ayə 53

Kəlmələrin mənaları:

• Übərriə – təmizə çıxarmaq, günahsız olduğunu söyləmək.
• Əmmarətun – çox əmr edən, daim təşviq edən.
• Bissu – pislik, günah, şər işlər.
• İllə ma rəhimə Rəbbi – Rəbbimin rəhm etdiyi (qoruduğu) kimsələr istisna olmaqla.

Təfsir:

Bu, Allahın seçilmiş və təmiz qullarından biri olan Yusif Peyğəmbərin (əleyhissalam) dilindən nəql olunan bir etiraf və təvazökarlıq ifadəsidir. O, özünü heç bir günahdan uzaq və məsum saymadığını bildirir. Çünki insan nəfsi təbiətcə şəhvətə, arzu və istəklərə meyillidir və daim sahibini pis işlərə sövq edir. Heç bir insan öz gücü və iradəsi ilə bu nəfsin şərindən qurtula bilməz. Ancaq Allahın rəhməti ilə qorunan, O'nun lütfü ilə mühafizə olunan kimsələr istisnadır. Məhz Allahın rəhməti insanı nəfsinin pis əmrlərindən qoruyur və onu doğru yola yönəldir.

Burada böyük bir ibrət və dərs vardır: İnsan nə qədər yüksək məqama çatsa da, özünü heç vaxt məsum və günahsız saymamalıdır. Əksinə, hər an öz nəfsini yoxlamalı, onun tələlərindən çəkinməli və Allahın rəhmətinə sığınmalıdır. Çünki Allah bağışlayandır, rəhm edəndir. O, tövbə edən bəndələrinin günahlarını bağışlayır və onlara rəhm edir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, insan öz nəfsinə güvənməməli, ancaq Allahın rəhmətinə və mərhəmətinə güvənməlidir. Nəfsinə uyanlar və onun istəklərini yerinə yetirənlər zərər çəkərlər. Amma Allahın rəhmətinə sığınanlar və O'ndan qorunma diləyənlər xilas olarlar. Bu, həm də bir ümid qapısıdır: heç kim Allahın rəhmətindən ümidini kəsməməli, hər an tövbə edib O'na yönəlməlidir. Çünki Rəbbimiz çox bağışlayan və çox rəhm edəndir.