ซูเราะฮฺ ยูซุฟ — อายะฮฺ 53

ความหมายของคำสำคัญ:

• อัษ-ษะลามะฮ์ (السوء) – ความชั่ว ความผิด และการกระทำที่ฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์
• อัม-มาระฮ์ (أَمَّارَةٌ) – ภาวะที่สั่งและผลักดันอย่างต่อเนื่องจนยากจะต้านทาน
• มะ รอฮิมะ ร็อบบี (ما رَحِمَ ร็อบบี) – ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเมตตาและคุ้มครองให้พ้นจากความชั่วนั้น

การตีความ (التفسير):

นางภริยาของอัลอะซีซ (ภริยาของผู้ว่าการแห่งอียิปต์) กล่าวต่อว่า “และฉันไม่ได้ทำให้ตัวเองพ้นจากความผิด” กล่าวคือ ฉันไม่ได้อ้างว่าตนเองบริสุทธิ์จากความผิดหรือการใฝ่ต่ำ เพราะแท้จริงธรรมชาติของจิตมนุษย์นั้น มักจะสั่งและผลักดันให้เจ้าของมันกระทำความชั่ว เพื่อตอบสนองต่อกิเลสและความปรารถนาที่ต่ำทราม ซึ่งเป็นเรื่องยากที่มนุษย์จะหักห้ามใจตนเองได้ เว้นแต่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเมตตาและปกป้องคุ้มครองให้พ้นจากความชั่วนั้นเท่านั้น และแท้จริงพระเจ้าของฉันนั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษต่อบาปของผู้ที่กลับเนื้อกลับตัว และเป็นผู้ทรงเมตตาต่อปวงบ่าวของพระองค์เสมอ

นางกล่าวถ้อยคำนี้เพื่อยอมรับความผิดของตนเอง และเป็นการแสดงถึงความสำนึกผิดอย่างจริงใจ พร้อมกับยอมรับว่าความชั่วนั้นเป็นธรรมชาติของมนุษย์ หากปราศจากความเมตตาของอัลลอฮ์แล้ว มนุษย์ก็ไม่อาจรอดพ้นจากความผิดได้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ (الفوائد):

1. การยอมรับความผิดเป็นจุดเริ่มต้นของการกลับตัว – การที่บุคคลยอมรับว่าตนเองไม่บริสุทธิ์และอาจผิดพลาดได้นั้น เป็นคุณธรรมที่ยิ่งใหญ่ และเป็นหนทางแรกสู่การขออภัยโทษจากอัลลอฮ์
2. ธรรมชาติของมนุษย์ต้องพึ่งพาความเมตตาจากอัลลอฮ์เสมอ – บทเรียนนี้สอนให้เรารู้ว่า ไม่ว่าบุคคลจะเข้มแข็งเพียงใด ก็ยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือและการคุ้มครองจากอัลลอฮ์ในการต้านทานความชั่ว
3. ประตูแห่งการอภัยโทษเปิดกว้างเสมอ – การที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงอภัยและผู้ทรงเมตตา ทำให้ผู้ที่ทำผิดไม่สิ้นหวัง และสามารถกลับตัวกลับใจได้ตลอดเวลา ไม่ว่าความผิดนั้นจะใหญ่หลวงเพียงใด
4. การไม่โอ้อวดความบริสุทธิ์ของตนเอง – บทเรียนนี้สอนให้เราถ่อมตน ไม่ยกตนข่มท่าน และไม่โอ้อวดว่าตนเองดีกว่าผู้อื่น เพราะความดีงามที่แท้จริงนั้นมาจากความเมตตาของอัลลอฮ์เท่านั้น
5. ความจริงใจในการสำนึกผิด – การที่บุคคลยอมรับความผิดของตนอย่างเปิดเผยและไม่แก้ตัว เป็นแบบอย่างของการกลับเนื้อกลับตัวอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นที่รักของอัลลอฮ์และเป็นหนทางสู่ความสุขในโลกหน้า