Сураи Йусуф Оят 53 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ман худамро бегуноҳ намедонам, зеро нафс одамиро ба бадӣ фармон…

Йусуф · 53/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

۞ وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي ۚ إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي ۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝٥٣

🔤 Transliteration

Wa maa ubarri`u nafsee; innan nafsa la ammaaratum bissooo`i illaa maa rahima Rabbee; inna Rabbee Ghafoorur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ман худамро бегуноҳ намедонам, зеро нафс одамиро ба бадӣ фармон медиҳад. Магар Парвардигори ман бибахшояд, зеро Парвардигори ман омурзандаву меҳрубон аст!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои муҳим:

«أُبَرِّئُ»: пок медорам, беайб мешуморам.
«أَمَّارَةٌ»: бисёр амркунанда, водоркунанда.
«السُّوءِ»: бадӣ, гуноҳ, кори зишт.
«رَحِمَ»: раҳм кард, марҳамат намуд.
«عِصْمَة»: нигаҳдошт аз гуноҳ.

Тафсири оят:

Зани азиз дар идомаи суханони худ мегӯяд: ман худро пок ва беайб эълон намекунам ва намехоҳам бо ин суханҳо худро ситоиш кунам. Зеро табиати нафси инсонӣ чунон аст, ки бисёр вақт ба бадӣ ва гуноҳ амр мекунад ва одамро ба сӯи шаҳватҳои нопок мекашад, магар он нафасе, ки Парвардигори ман ба ӯ раҳм карда, аз бадӣ нигаҳ доштааст. Бегумон Парвардигори ман омурзандаи гуноҳҳои бандагони тавбакунанда ва ба онҳо меҳрубон аст.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон бояд ҳамеша камбудиҳои худро эътироф кунад ва худро беайб нашуморад.
Нафси инсонӣ метавонад одамро ба бадӣ водор кунад, бинобар ин бояд ҳамеша эҳтиёткор бошад.
Танҳо раҳмати Худованд метавонад инсонро аз гуноҳ нигаҳ дорад.
Дарвозаи тавба ҳамеша кушода аст; Худованд тавбакунандагонро меомурзад ва ба онҳо меҳрубон аст.
Ин оят инсонро ба тавозуъ, худписандӣ накардан ва паноҳ бурдан ба Худованд тарғиб мекунад.

📜 Оят 51-55 — Сураи Йусуф

51قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ إِذْ رَاوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفْسِهِ ۚ قُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِن سُوءٍ ۚ قَالَتِ امْرَأَتُ الْعَزِيزِ الْآنَ حَصْحَصَ الْحَقُّ أَنَا رَاوَدتُّهُ عَن نَّفْسِهِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ

Гуфт: «Эй занон, он гоҳ ки хостори тани Юсуф мебудед, ҳикояти шумо чӣ буд?» Гуфтанд: «Паноҳ бар Худо! Ӯро ҳеҷ гунаҳкор намедонем». Зани Азиз гуфт: «Акнун ҳақ ошкор шуд. Ман дар паи комҷӯӣ аз ӯ мебудам ва ӯ дар зумраи ростгӯён аст!»

52ذَٰلِكَ لِيَعْلَمَ أَنِّي لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي كَيْدَ الْخَائِنِينَ

«Чунин шуд то бидонад, ки ман дар ғайбаташ ба ӯ хиёнат накардаам ва Худо ҳилаи хоинонро ба мақсад намерасоздад.

53۞ وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي ۚ إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي ۚ إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَّحِيمٌ

54وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي ۖ فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ

Подшоҳ гуфт: «Ӯро назди ман биёваред то ҳамнишини хоси худ гар донам». Ва чун бо ӯ сухан гуфт, гуфт; «Ту аз имрӯз назди мо соҳибмартаба ва боваринок ҳастӣ».

55قَالَ اجْعَلْنِي عَلَىٰ خَزَائِنِ الْأَرْضِ ۖ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ

Гуфт: «Маро бар хазинаҳои ин сарзамин муқаррар кун, ки ман нигаҳбоне доноям».

← Оят 52 📖 Йусуф Оят 54 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

53Оят

Тарҷума — Йусуф 53

Сураи Йусуф Оят 53 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ман худамро бегуноҳ намедонам, зеро нафс одамиро ба бадӣ фармон…

Сураи Оят 53/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 51–55. Ба Тоҷикӣ: Русский.