Sure Yûsuf — Ayet 58

Kelime Anlamları:

• İhve (إخوة): Kardeşler.
• Fedehalû (فَدَخَلُوا): Girip huzuruna vardılar.
• Fearefehum (فَعَرَفَهُمْ): Onları tanıdı.
• Münkirûn (مُنكِرُونَ): İnkâr edenler, tanımayanlar, yadırgayanlar.

Tefsir:

Kıtlık yılları gelip çatmıştı. Yusuf'un (a.s.) memleketi Kenan diyarında da kuraklık ve açlık baş gösterdi. Bunun üzerine Yakub (a.s.) oğullarını, erzak temin etmek üzere Mısır'a gönderdi. Kardeşler, Mısır'a varıp aziz olan Yusuf'un (a.s.) huzuruna çıktılar. Yusuf (a.s.), onları gördüğü anda tanıdı. Çünkü onlar, kendisini kuyuya atan, sonra da satan kardeşleriydi. Aradan uzun yıllar geçmiş, Yusuf (a.s.) çocukluktan çıkıp olgun bir genç, sonra da Mısır'ın azizi olmuştu. Kardeşleri ise onu en son küçük bir çocuk olarak görmüşlerdi. Bu sebeple onlar, karşılarındaki bu yüce makam sahibi zatın, kendi kardeşleri olduğunu asla anlayamadılar; onu tanımadılar ve yadırgadılar.

Bu sahne, kaderin cilvesini ve Allah'ın (c.c.) hikmetini gözler önüne serer. Yıllar önce kardeşleri tarafından kuyuya atılan, köle olarak satılan o küçük çocuk, şimdi onların hayatını kurtaracak konumdadır. Onlar, kendisine zulmettikleri kardeşlerini tanıyamazken; Yusuf (a.s.), kendisine iyilik etmeyen bu kardeşlerini anında tanımış ve onlara karşı kötülük düşünmemiştir. Bu, müminin affediciliğinin ve yüce ahlakının bir göstergesidir.

Bu kıssada bizim için büyük dersler vardır. Hayatın iniş çıkışları, insanların birbirine olan muameleleri, hepsi Allah'ın (c.c.) takdiriyledir. Bugün zulme uğrayan, hor görülen bir kişi; yarın en yüksek makamlara gelebilir. Önemli olan, her hâlükârda Allah'a (c.c.) güvenmek, sabretmek ve affetmeyi bilmektir. Yusuf (a.s.) gibi, kendisine kötülük edenleri affetmek, onlara iyilikle muamele etmek, müminin en güzel vasıflarındandır. Bu vasıf, kişiyi dünyada da ahirette de yüceltir. Allah'ın (c.c.) yardımı, sabredenlerle beraberdir. Bu kıssa, ümit ve teselli kaynağıdır; zorluktan sonra kolaylık, sıkıntıdan sonra ferahlık mutlaka gelecektir.