Sura Yusuf — Werset 85

Znaczenie słów:

• تَفْتَأُ – nie przestajesz, wciąż.
• حَرَضًا – człowiek wyniszczony chorobą, u kresu sił, bliski śmierci.
• الْهَالِكِينَ – tych, którzy giną, umierających.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Synowie proroka Jakuba (pokój z nim) zwrócili się do swojego ojca, mówiąc: „Na Boga! Nie przestajesz wspominać Józefa i rozpamiętywać go z taką żałobą i tęsknotą, że doprowadzasz się do skrajnego wyczerpania i choroby, która wyniszcza twoje ciało, aż staniesz się cieniem samego siebie – albo wręcz doprowadzisz się do śmierci. Zaprzestań tego nadmiernego smutku i złagodź swój ból, bo twoja rozpacz nie przywróci syna, a niszczy ciebie samego”.

Zwrot „تَفْتَأُ” w tym kontekście oznacza ciągłe, nieustanne trwanie w jakimś stanie – tutaj: nieustanne wspominanie Józefa i pogrążanie się w żalu. „حَرَضًا” to osoba, którą choroba i cierpienie doprowadziły do całkowitego wyniszczenia – zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Bracia Jakuba chcieli w ten sposób wyrazić swoją troskę o ojca, ale też pewne zniecierpliwienie jego nieustanną żałobą, która – ich zdaniem – przekraczała granice rozsądku.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Umiar w uczuciach – nawet tak szlachetne uczucie jak miłość do dziecka i tęsknota za nim nie powinno prowadzić człowieka do samozagłady. Islam uczy równowagi we wszystkim, także w okazywaniu emocji.
2. Troska bliskich – słowa synów Jakuba pokazują, że rodzina powinna się wzajemnie napominać i troszczyć o siebie nawzajem, także o zdrowie psychiczne i fizyczne najbliższych.
3. Cierpliwość i pokora wobec woli Boga – życie proroka Jakuba uczy nas, że nawet najwięksi ludzie przechodzą przez ciężkie próby, ale prawdziwą wielkością jest umieć znieść je z wiarą i nadzieją, nie popadając w rozpacz, która oddala od Boga.
4. Moc wspomnienia i miłości – werset ukazuje, jak głęboka potrafi być miłość ojca do dziecka. To przypomnienie o sile więzi rodzinnych, które w islamie są niezwykle ważne i święte.
5. Ochrona zdrowia jako obowiązek – islam nakazuje dbać o swoje ciało i duszę. Nadmierny smutek, który niszczy zdrowie, jest sprzeczny z duchem wiary, która wzywa do życia w nadziei i zaufaniu Bogu.