Yusif surəsi — Ayə 85

Kəlmələrin mənaları:

• Təfəu (تَفْتَأُ): “Təfəu” sözü “əlində olan bir işdən ayrılmamaq, davam etdirmək” mənasındadır. Burada “təfəu təzkur” ifadəsi “daima xatırlayırsan, əl çəkmirsən” deməkdir.
• Hərədan (حَرَضًا): Xəstəlikdən və ya qəm-qüssədən bədəni tamamilə əriyib sümüyə dönmüş, həddindən artıq zəifləmiş insan deməkdir.
• Həlak (الْهَالِكِينَ): Ölənlər, məhv olanlar mənasındadır.

Təfsir:

Yəqub peyğəmbərin (əleyhissəlam) övladları atasının Yusifin (əleyhissəlam) həsrəti ilə yanıb-yaxıldığını, gecə-gündüz onu xatırlayıb ağladığını görəndə ona acıyaraq dedilər: “Allaha and olsun ki, sən Yusifi xatırlamaqdan əl çəkmirsən. Bu qəm-qüssə səni elə bir hala salacaq ki, bədənin əriyib sümüyə dönəcək, yaxud bu həsrət səni tamamilə məhv edib ölümə aparacaq. Nə olar, özünə yazığın gəlsin, bu qədər özünü əzab-əziyyətə salma!”

Bu sözlər əslində Yəqub peyğəmbərin (əleyhissəlam) övladlarının ona olan sevgisindən və narahatlığından irəli gəlirdi. Onlar atalarının bu haldan xilas olmasını, bir az da olsun özünə gəlməsini istəyirdilər. Lakin Yəqub peyğəmbər (əleyhissəlam) Allahın mərhəmətindən ümidini kəsməmiş, bu dünyada da, axirətdə də ən gözəl səbrlə səbr etməyi özünə şüar etmişdi.

Bu ayə bizə öyrədir ki, insan ən ağır müsibətlərlə üzləşsə belə, Allahın rəhmətindən ümidini kəsməməli, səbr və təvəkküllə Ona sığınmalıdır. Çünki Allah-Taala Öz bəndələrinin dualarını eşidir və səbr edənlərlə birlikdədir. Üzüntü və qəm-qüssə insanı məhv etməməli, əksinə, onu Allaha daha da yaxınlaşdırmalıdır. Unutmayaq ki, hər çətinliyin ardınca asanlıq gəlir və Allah heç vaxt sadiq bəndələrini üzüntü içində qoymaz.