Йусуф сүрәсе — Аять 85

1. Сүзләрнең мәгънәләре:

• تَفْتَأُ — туктамассың, әле дә дәвам итәсең (бу сүз гадәттә инкар килеше белән кулланыла: «لا تفتأ» — туктамыйсың).
• حَرَضًا — авырудан хәлсезләнеп, сөяккә калган, җан ачысыннан арыган кеше.
• الْهَالِكِينَ — һәлак булучылар, үлүчеләр.

2. Аять тәфсире:

Ягькуб пәйгамбәрнең уллары, аның Йусуф турындагы кайгысыннан арымаганын күреп, аңа әйттеләр: «Валлаһи, син Йусуфны искә алудан туктамыйсың! Син аның хакында сөйләүдән, аның өчен яшь түгүдән бер дә туктамыйсың. Бу хәлең шулкадәр дәвам итәчәк ки, син авырудан хәлсезләнеп, сөяккә калырсың, яисә бөтенләй һәлак булырсың — үләрсең. Үзеңә рәхмәт кыл, бу кайгыдан чыгарга тырыш!» Алар моны аңа мәрхәмәттән һәм аның хәленә кызганудан әйттеләр, чөнки аталарының сагыштан арып, хәлдән таюыннан куркып, аны юатырга теләделәр. Ләкин Ягькуб аларга: «Минем кайгымны һәм сагышымны Аллаһуга гына әйтәмен, һәм сез белмәгән нәрсәләрне Аллаһудан беләм», — дип җавап бирде (бу киләсе аятьтә киләчәк).

3. Аятьтән алынган файдалар:

• Ягькуб пәйгамбәрнең Йусуфка булган мәхәббәте һәм сагынуы бик тирән булган, ләкин ул Аллаһуга тәвәккәл итеп, сабыр иткән. Бу безгә сынаулар вакытында сабырлык һәм Аллаһуга ышанычның үрнәген күрсәтә.
• Ата-ананың баласына карата мәхәббәте табигый һәм көчле булуы — Аллаһының рәхмәтеннәндер; ләкин бу мәхәббәт безне Аллаһудан аермаска тиеш.
• Якын кешеләрнең бер-берсенә үгет-нәсыйхәт бирүе һәм бер-берсен кайгыртуы — мөселманнар арасындагы мәрхәмәтлелекнең билгесе.
• Бу аять безгә күрсәтә: Аллаһы тәгалә бәндәсенә бик авыр сынаулар бирсә дә, аның рәхмәте һәм ярдәме һәрвакыт якын. Ягькубның соңыннан Йусуф белән күрешүе — Аллаһуга тугрылыклы булганнар өчен һәрчак өмет барлыгын раслый.