Surja Jusuf — Ajet 85

Kuptimet e fjalëve:

• تَفْتَأُ: nuk pushon, nuk ndalet.
• حَرَضًا: i rrënuar nga sëmundja, i dobësuar deri në pikën e vdekjes.
• مِنَ الْهَالِكِينَ: prej atyre që kanë vdekur, të shkatërruarve.

Tefsiri i ajetit:

Bijtë e Jakubit a.s. i thanë babait të tyre: "Për Zotin, o baba, ti nuk pushon së përmenduri Jusufin dhe pikëllimi yt për të po shtohet vazhdimisht, derisa po e çon veten në prag të shkatërrimit. Ti po dobësohesh nga dhembja dhe sëmundja, derisa do të bëhesh si një trup i rrënuar, ose do të vdesësh nga ky hidhërim i madh." Ata e thanë këtë me qëllim që t'i bënin me dije se shqetësimi i tij i tepruar po e dëmtonte shëndetin dhe se ai duhej ta zbutte dhembjen e vet, sepse vazhdimi i kësaj gjendjeje do ta çonte në shkatërrim të plotë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo na mëson se dashuria e sinqertë dhe e thellë ndaj familjes është diçka e natyrshme dhe e lavdërueshme, por njeriu duhet ta mbajë në ekuilibër, që të mos e dëmtojë veten e tij.
2. Ajeti tregon se këshilla e sinqertë ndërmjet njerëzve është vepër e mirë, sepse bijtë e Jakubit u përpoqën ta këshillonin babanë e tyre për ta ruajtur shëndetin e tij.
3. Na mëson se durimi në sprova është cilësi e lartë, por duhet shoqëruar me vetëkontroll dhe mos e lënë pikëllimin të na pushtojë deri në atë shkallë sa të na dëmtojë trupin dhe shpirtin.
4. Ajeti na kujton se Allahu i do robërit e Tij që kujdesen për veten e tyre dhe nuk e hedhin veten në shkatërrim, sepse trupi është amanet që duhet ruajtur.