Surah Yusuf — Aya 89

Ma’anar Kalmomi:

• Yusuf: Annabi Yusuf, ɗan Ya’akubu.
• Wa akhihi: Shi ne ɗan’uwansa na uwa, wato Binyamin.
• Idh antum jahilun: A lokacin da kuke jahilai, ba ku san sakamakon abin da kuke aikatawa ba, kuma ba ku san girman laifin ba.

Tafsirin Aya:

A lokacin da ’yan’uwan Yusuf suka ji maganar da Yusuf ya yi musu a lokacin da suka zo masa domin neman abinci, kuma suka yi magana da shi cikin tawali’u da roƙo, sai tausayi ya shafe shi a kansu, kuma ya sanar da su kansa. Ya ce musu: “Shin, kun san abin da kuka aikata wa Yusuf da ɗan’uwansa (Binyamin) na cutarwa da rarrabuwa a tsakaninsu, a lokacin da kuke jahilai, ba ku san munin abin da kuke aikatawa ba, kuma ba ku san sakamakonsa ba?” Wannan magana ce ta tsawatarwa da tunatarwa, ba don su ɓata musu rai ba, amma don su gane laifinsu su tuba. Yusuf ya yi haka ne don ya nuna musu cewa shi ne Yusuf ɗan’uwansu, wanda suka yi masa wannan aikin a baya, amma Allah ya ba shi daraja da mulki bayan wahala.

Fa’idodin da ake samu daga aya:

1. Ƙarfafa imani da cewa Allah yana taimakon bayinsa masu haƙuri, kuma yana mayar da su cikin daraja bayan wahala, kamar yadda Yusuf ya samu mulki bayan an jefa shi a rijiya.
2. Nuna cewa jahilci ba uzuri ba ne ga aikata laifi, amma yana rage nauyin laifi idan mutum ya tuba ya nemi gafara.
3. Ƙarfafa mutum ya gafarta wa waɗanda suka cutar da shi, kamar yadda Yusuf ya gafarta wa ’yan’uwansa, kuma ya nuna musu alheri maimakon ramuwa.
4. Tunatar da cewa tausayi da jinƙai suna da matuƙar muhimmanci a tsakanin ’yan’uwa da juna, kuma yana iya kawo sulhu da haɗin kai.
5. Nuna cewa Allah yana son tuba, kuma yana buɗe ƙofa ga masu laifi su dawo gare shi, kamar yadda ’yan’uwan Yusuf suka tuba suka sami gafara.