Σούρα Ιμπραήμ — Στίχος 35

Υπέταξε σε σας τον ήλιο και το φεγγάρι, που τρέχουν συνέχεια στην πορεία τους (διαδοχικά για τα συμφέροντά σας), και υπέταξε σε σας την νύχτα (για την ξεκούραση και τον ύπνο σας) και την ημέρα (για τις απασχολήσεις σας).

Σας έδωσε πολλά από όλα όσα ζητήσατε (και από ό,τι δε ζητήσατε, αλλά τα χρειάζεστε στη ζωή σας). Αν προσπαθήσετε να μετρήσετε τις χάρες του Αλλάχ (σε σας), δε θα μπορείτε να τις μετρήσετε. Πράγματι, ο άνθρωπος είναι άδικος (προς τον εαυτό του με τις αμαρτίες του) και αχάριστος (για τις χάρες του Αλλάχ).

Κύριέ μου! Πράγματι, αυτά (τα είδωλα) παραπλάνησαν πολλούς ανθρώπους [που νόμιζαν ότι τα αγάλματα που έφτιαξαν για τους αποθανόντες ενάρετους θα είναι οι διαμεσολαβητές τους προς τον Αλλάχ, αλλά με τον πάροδο του χρόνου, τα λάτρευαν]. Όποιος λοιπόν με ακολουθεί, είναι από μένα (δηλ. από τους οπαδούς μου). Αλλά όποιος με παρακούει, τότε πράγματι, Εσύ είσαι (για όποιους θέλεις) Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Κύριέ μας! Έκανα μερικούς από τους απογόνους μου (τον Ισμαήλ και τους απογόνους του μετά) να κατοικήσουν σε μια κοιλάδα χωρίς καλλιέργεια (ούτε νερό) κοντά στον Απαράβατο Οίκο Σου (στη Μάκκα). Κύριέ μας! (Το έκανα υπό την εντολή Σου) για να εκτελούν την προσευχή (στον Οίκο Σου). Κάνε λοιπόν τις καρδιές πολλών ανθρώπων να θελήσουν να πάνε με αγάπη προς αυτούς, και παραχώρεσε σ' αυτούς από τους καρπούς, ίσως και να είναι ευγνώμονες (προς Εσένα).