Surah Ibrahim — Ayat 35

Makna Perkataan:

• وَاجْنُبْنِي — jauhkanlah aku, jauhilah aku daripada perkara tersebut.
• الْأَصْنَامَ — jamak bagi "صنم", iaitu patung-patung yang diukir atau dibentuk untuk disembah selain Allah. Manakala "وثن" pula merujuk kepada sesuatu yang disembah tanpa bentuk ukiran.

Tafsir Ayat:

Ingatlah wahai Rasulullah, ketika Nabi Ibrahim berdoa kepada Tuhannya setelah menempatkan isterinya Hajar dan puteranya Ismail di lembah Makkah yang tandus ketika itu. Baginda bermunajat: "Wahai Tuhanku, jadikanlah negeri ini (Makkah) sebagai negeri yang aman dan tenteram, yang penduduknya dan sesiapa yang memasukinya berasa selamat daripada gangguan, penindasan dan pertumpahan darah. Dan jauhkanlah aku serta anak-anak keturunanku daripada menyembah berhala-berhala dan patung-patung yang dijadikan sekutu bagi-Mu."

Doa ini menunjukkan betapa tingginya keperihatinan Nabi Ibrahim terhadap keselamatan akidah anak cucunya. Baginda tidak hanya memohon keamanan fizikal, tetapi yang lebih utama ialah keamanan rohani iaitu terpelihara daripada syirik. Ini kerana syirik adalah kezaliman yang paling besar dan merosakkan fitrah manusia.

Pengajaran dan Seruan:

Wahai saudara seislam, perhatikanlah doa Nabi Ibrahim ini! Seorang bapa yang penyayang tidak cukup sekadar memberikan keselesaan dunia kepada anak-anaknya, tetapi yang paling penting ialah memastikan mereka teguh di atas tauhid. Marilah kita mencontohi baginda dengan sentiasa mendoakan kebaikan agama untuk diri, keluarga dan generasi akan datang. Jagalah kesucian akidah kita daripada sebarang bentuk syirik sama ada yang nyata mahupun yang tersembunyi seperti riya' dan cinta dunia yang melampaui cinta kepada Allah. Sesungguhnya negeri yang aman dan sejahtera itu lahir daripada hati-hati yang bersih daripada kesyirikan dan dipenuhi dengan keikhlasan kepada Allah SWT.