سوره ابراهیم — آیه 35

معانی کلمات:

• وَاجْنُبْنِي: مرا دور بدار و برکنار بدار.
• أَصْنَام: جمع «صَنَم» به معنای بتهایی است که به شکل و صورت ساخته میشدند (در برابر «وَثَن» که بدون صورت بود).

تفسیر آیه:

و به یاد آور ای پیامبر، زمانی را که ابراهیم (علیهالسلام) پس از آنکه همسرش هاجر و فرزندش اسماعیل را در وادی مکه سکونت داد، دست به دعا برداشت و گفت: پروردگارا! این شهر (مکه) را محل امن و امان قرار ده، به گونهای که هیچ خونی در آن ریخته نشود و هیچ کس در آن مورد ستم قرار نگیرد. و سپس دعای دیگری کرد که نشاندهنده عمق ایمان و نگرانی او برای نسل خویش بود: خدایا! مرا و فرزندانم را از پرستش بتها دور بدار و از این گناه بزرگ محافظت فرما. او در حالی که خود پیامبری معصوم بود، این دعا را کرد تا به امت خود بیاموزد که هیچکس حتی پیامبران، از شرک و بتپرستی در امان نیستند مگر با لطف و حفظ الهی.

فواید و پیامهای آیه:

• اهمیت امنیت: دعای ابراهیم برای امنیت مکه نشان میدهد که امنیت، بالاترین نعمت برای زندگی انسانهاست و بدون آن هیچ عبادت و پیشرفتی ممکن نیست.
• خطر شرک و بتپرستی: نگرانی ابراهیم برای خود و فرزندانش از بتپرستی، به ما میآموزد که بزرگترین خطر برای ایمان انسان، انحراف به سمت شرک است و باید پیوسته از خداوند بخواهیم که ما را از این گناه محافظت کند.
• تربیت نسل: این دعا نشان میدهد که پدران و مادران باید علاوه بر تأمین نیازهای مادی فرزندان، برای ایمان و پاکی دینی آنها نیز دعا کنند و از خداوند بخواهند که آنها را بر راه حق ثابتقدم بدارد.
• توحید و یکتاپرستی: دعای ابراهیم تأکیدی بر اصل توحید است و به ما میآموزد که تنها عبادت شایسته، عبادت خدای یگانه است و هرگونه پرستش غیر او، بیهوده و گمراهکننده است.