Ибрахим сүрөсү — Аят 40

1. Аяттагы түшүндүрүүнү талап кылган сөздөр:

• مُقِيمَ الصَّلَاةِ — намазды толук, туура жана дайыма аткаруучу, аны бекем кармоочу дегенди билдирет.
• ذُرِّيَّتِي — менин урпактарым, балдарым жана алардын кийинки муундары.
• دُعَاءِ — дубам, сураганым, ошондой эле мага берилген ибадат деген мааниде да келет.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Ибрахим пайгамбар (алайхис-салам) Раббисине жалбарынып: «Оо, Раббим! Мени намазды толук, туура жана дайыма аткаруучу кыл, ошондой эле менин урпактарымдын арасынан да намазды бекем кармоочуларды жарат», — деп сурайт. Ал өзү гана эмес, кийинки муундарынын да ибадаттуу болушун каалайт. Анткени ал урпактарынын арасында ыйман келтирбей тургандар да болорун билген, ошондуктан «менин урпактарымдан» деп айтып, алардын ичинен жакшыларынын намазды аткаруусун сураган. Анан дагы: «Оо, Раббибиз! Менин дубамды кабыл кыл жана ибадатымды кабыл ал», — деп дуба кылат. Бул аятта пайгамбардын намазга болгон күчтүү көңүл бургузуусу жана урпактары үчүн кылган мээримдүү дубасы көрүнүп турат.

1. Аяттан алынуучу пайдалар жана исламга тартуучу ойлор:

• Намаз — диндин негизи жана пенденин Раббиси менен байланышынын эң маанилүү жолу. Аны толук жана дайыма аткаруу — ар бир мусулмандын умтулуусу керек болгон максат.
• Ата-эне өз балдары жана урпактары үчүн дуба кылышы — пайгамбарлардын үлгүсү. Бул үй-бүлөнүн ыймандуу болушуна чоң себеп болот.
• Дуба — пенденин Раббисине болгон муктаждыгын билдирүүсү жана Аллах дубаларды угат, кабыл кылат. Ошондуктан ар дайым дуба кылуудан талбайлы.
• Ибрахим пайгамбардын дубасы — ыймандуу адамдын жүрөгүндөгү чын ыкластуулуктун жана Аллахка болгон ишенимдин далили. Бул бизди да Аллахка жакындатуучу ибадаттарга үндөйт.
• Бул аят бизге намаздын жана дубанын аркылуу Аллахтын ыраазылыгына жетүүнүн жолун көрсөтөт. Ислам — бул жеке гана эмес, үй-бүлөлүк жана муундан-муунга өтүүчү ыймандуулуктун дини. Ошондуктан ар бирибиз өзүбүз жана урпактарыбыз үчүн дуба кылып, намазды бекем кармоого аракет кылышыбыз керек.