Surah Ibrahim — Aya 40

Ma'anar Kalmomi:

• "Muqimal-salah": Mai tsayar da sallah, wato wanda yake cika ta da dukkan rukunta da sharuɗɗanta da kuma kyawawan halayenta, ba wai kawai yin sallah ba.
• "Wa min zurriyyati": Daga cikin zuriyata (kuma ba duka ba), domin akwai waɗanda ba su yi imani ba a cikin zuriyarsa.
• "Taqabbal du'a": Karɓa mini addu'ata, wato ka amsa mini kuma ka yarda da ibadata.

Tafsiri:

Annabi Ibrahim yana koyar da mu yadda za mu yi addu'a ga Ubangiji, yana cewa: "Ya Ubangijina! Ka sanya ni in kasance mai tsayar da sallah da kammala ta a kan mafi kyawun hali, kuma ka sanya daga cikin zuriyata waɗanda suke tsayar da sallah kuma suke kiyaye ta. Ya Ubangijinmu! Ka karɓa mini addu'ata kuma ka amsa mini ita, ka kuma yarda da ibadata." Wannan addu'a ta nuna cewa Annabi Ibrahim ya damu sosai da kansa da kuma zuriyarsa game da tsayar da sallah, domin ita ce ginshiƙin addini da alaƙa tsakanin bawa da Ubangijinsa. Ya kuma nemi karbuwar addu'a, wanda ke nuna tawali'unsa da bukatar sa ga Allah.

Fa'idodin da ake samu daga wannan ayar:

• Nuna mahimmancin sallah da cewa ita ce farkon abin da mutum ya kamata ya nemi wa kansa da iyalansa.
• Koyar da yadda ake addu'a ga Allah da nuna tawali'u da bukata gare shi.
• Ƙarfafa wa iyaye su yi addu'a ga 'ya'yansu da zuriyarsu su kasance masu tsayar da sallah.
• Nuna cewa mutum ya kamata ya damu da kyakkyawan makoma ga zuriyarsa a cikin addini, ba kawai a cikin abin duniya ba.
• Addu'a ita ce hanyar sadarwa da Allah, kuma neman karbuwarta yana nuna imani da cewa Allah ne ke karɓar ayyuka kuma shi ne mai jin addu'o'in bayinsa.