Sure İbrâhim — Ayet 40

Kelime Anlamları:

• Mukîm es-salât: Namazı dosdoğru kılan, onu vaktinde ve şartlarına riayet ederek devamlı bir şekilde eda eden.
• Zürriyet: Nesil, soy, çocuklar ve torunlar.
• Tekabbel: Kabul et, kabul buyur.
• Duâ: Yalvarma, niyaz, ibadet ve Allah'a yöneliş.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), Allah'ın dostu olan bu büyük peygamber, Rabbine yalvararak şöyle diyor: "Ey Rabbim! Beni namaza devam eden, onu en mükemmel şekilde, vaktinde ve huşu içinde kılan bir kul eyle. Yalnız beni değil, soyumdan gelenleri de namazı koruyan, onu ayakta tutan kimselerden eyle." Bu dua, bir babanın evlatlarına olan en büyük şefkat ve merhametinin ifadesidir. Çünkü baba, çocuklarının dünya işlerinde başarılı olmasından önce, ahiretlerini kurtaracak olan namaz gibi bir ibadete sarılmalarını istemektedir.

Burada Hz. İbrahim'in "zürriyetimden" derken "bazılarını" kastettiği rivayet edilir; zira o, soyundan geleceklerin hepsinin iman edeceğini bilmiyordu. Bu, bizlere şunu öğretir: Hayırlı evlat yetiştirmek için dua etmek, peygamberlerin sünnetidir. Namaz, dinin direğidir; onu ayakta tutan bir nesil yetiştirmek, ümmetin geleceğini garanti altına almaktır.

Ardından Hz. İbrahim, "Rabbimiz! Duamı kabul et" diyerek bütün bu yakarışlarının, ibadetlerinin ve niyazlarının Allah katında makbul olmasını niyaz eder. Bu cümle, kulun aczini itiraf edip her şeyin Allah'ın lütfuna bağlı olduğunu bilmesinin en güzel ifadesidir. İbrahim (a.s.), duanın kabulünün de Allah'ın bir lütfu olduğunu bilerek tevazu ile O'na sığınmıştır.

Bu ayet, biz Müslümanlar için hem bir öğüt hem de bir müjdedir. Namaz, kişinin hayatını düzene sokan, onu kötülüklerden alıkoyan ve Rabbiyle bağını güçlendiren bir ibadettir. Hz. İbrahim gibi bir peygamberin namaz için bu kadar yalvarması, bizim de namaza verdiğimiz önemi gözden geçirmemiz gerektiğini hatırlatır. Ey Rabbimiz! Bizleri de namazı hakkıyla kılan, nesillerimizi de bu şerefli ibadet üzere yetiştiren kullarından eyle. Dualarımızı kabul buyur, bizi ve soyumuzu rızanın yolundan ayırma. Amin.