ซูเราะฮฺ อัล-หิจรฺ — อายะฮฺ 13

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ : พวกเขาไม่ศรัทธาต่ออัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
• خَلَتْ : ได้ล่วงเลยไปแล้ว / ได้ผ่านพ้นไปแล้ว
• سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ : แนวทางของอัลลอฮ์ต่อชนรุ่นก่อน ๆ ในการลงโทษผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา

การตีความหมาย:

อัลลอฮ์ตะอาลาตรัสถึงกลุ่มชนที่ปฏิเสธศรัทธาจากหมู่กุเรชและผู้ที่ดื้อรั้นต่อสัจธรรมว่า พวกเขาไม่ยอมศรัทธาต่ออัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ทั้ง ๆ ที่อัลกุรอานคือสัจธรรมอันแจ่มแจ้งและเป็นปาฏิหาริย์ที่พิสูจน์ความจริงของท่านนบี

จากนั้นอัลลอฮ์ทรงเตือนพวกเขาว่า แนวทางของพระองค์ที่มีต่อชนชาติก่อน ๆ ได้ล่วงเลยมาแล้ว นั่นคือการลงโทษผู้ที่ปฏิเสธและเยาะเย้ยบรรดาศาสนทูต เช่น ชนชาติของนบีนูห์, อาด, ซะมูด และอื่น ๆ ซึ่งพวกเขาถูกทำลายล้างเพราะการปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น ชาวกุเรชที่ยังคงดื้อรั้นในการปฏิเสธก็จะได้รับผลเช่นเดียวกัน หากพวกเขาไม่ยอมกลับตัว

นี่คือการข่มขู่และคำเตือนแก่ชาวมักกะฮ์ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับชนรุ่นก่อนนั้นจะเกิดขึ้นกับพวกเขาด้วย หากพวกเขายังยืนหยัดอยู่บนการปฏิเสธและความดื้อรั้น

บทเรียนที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ – พระองค์ทรงปฏิบัติต่อผู้ปฏิเสธศรัทธาอย่างเท่าเทียมกันในทุกยุคสมัย ไม่มีการลำเอียงหรือยกเว้นใคร
2. การเตือนให้ตระหนักถึงผลของการปฏิเสธ – การดื้อรั้นต่อสัจธรรมนำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. อัลกุรอานคือสัจธรรมที่ชัดเจน – การที่พวกเขาปฏิเสธมิได้ทำให้อัลกุรอานสูญเสียความจริง แต่เป็นการพิสูจน์ความดื้อรั้นของพวกเขาเอง
4. บทเรียนจากประวัติศาสตร์ – การศึกษาเรื่องราวของชนชาติก่อน ๆ ทำให้เราฉุกคิดและหลีกเลี่ยงการกระทำที่นำไปสู่การลงโทษของอัลลอฮ์
5. โอกาสแห่งการกลับตัว – การที่อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงการลงโทษชนก่อน ๆ ก็เพื่อให้เรารีบกลับตัวก่อนที่การลงโทษจะมาถึง เพราะประตูแห่งการเตาบะฮ์ยังเปิดอยู่ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต