Surja El-Hixhr — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ: Nuk besojnë në këtë Kuran të shpallur.
• خَلَتْ: Ka kaluar, ka shkuar më parë.
• سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ: Ligji dhe praktika e Zotit me popujt e mëparshëm, që konsistonte në shkatërrimin e atyre që mohonin të dërguarit.

Tefsiri i ajetit:

Ashtu siç Zoti i futi mosbesimin në zemrat e popujve të mëparshëm për shkak të talljes së tyre me të dërguarit dhe mohimit të tyre, po ashtu vepron edhe me idhujtarët e Kurejshëve, të cilët kryen krim duke mohuar Zotin dhe duke përgënjeshtruar të Dërguarin e Tij. Ata nuk e besojnë Kuranin që të është shpallur ty, o Muhamed, dhe nuk e pranojnë atë. Ndërsa tashmë ka kaluar ligji i Zotit me popujt e mëparshëm: Ai i shkatërroi ata që mohuan të dërguarit e Tij. Këta idhujtarë janë të njëjtë me ata, prandaj do t'i godasë i njëjti fat — shkatërrimi — për ata që vazhdojnë në mosbesim dhe përgënjeshtrim. Ky është një kërcënim dhe paralajmërim për banorët e Mekës.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Ky ajet tregon se mosbesimi i idhujtarëve ndaj Kuranit nuk është diçka e re, por është vazhdimësi e sjelljes së popujve të mëparshëm ndaj të dërguarve të tyre — kjo tregon se zemrat që janë mbyllur pas mosbesimit nuk përfitojnë nga asnjë mrekulli apo argument.
2. Ajeti përmban një paralajmërim të qartë se ligji i Zotit është i pandryshueshëm: kushdo që përsërit sjelljen e mohuesve të mëparshëm, do të pësojë të njëjtin fat si ata — shkatërrimin.
3. Në këtë ajet ka ngushëllim për Pejgamberin ﷺ dhe besimtarët, sepse tregon se vuajtja nga mohimi i të tjerëve nuk është diçka e veçantë për ta, por është sunneti (ligji) i Zotit me të gjithë të dërguarit.
4. Ajeti na mëson të marrim mësim nga historia dhe fati i popujve të mëparshëm, dhe të nxitojmë drejt besimit para se të na godasë ajo që i goditi ata.
5. Ai na bën të kuptojmë se Kuranit i duhet besuar me zemër të hapur dhe mendje të pastër, sepse ai është udhërrëfyesi që shpëton nga shkatërrimi në këtë botë dhe në botën tjetër.