Surat Al-Hijr — Ayat 17

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَحَفِظْنَاهَا (wa ḥafiẓnāhā): lan Ingsun (Allah) njaga langit iku.
• شَيْطَانٍ (syaiṭān): syetan, yaiku makhluk kang angkara murka lan nalisir saka dalan bener.
• رَجِيمٍ (rajīm): kang dibuwang, kang diusir saka rahmat lan kabagyaning Allah.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngandhani menawa Panjenengane wis njaga langit saka saben syetan kang dibuwang lan diusir saka rahmat-Ne. Syetan-syetan iku ora bakal bisa munggah menyang langit lan ora bisa ngintip utawa nyumurupi kahanan kang ana ing kono, apa maneh ngrungokake wangsit-wangsit kang tumurun marang para malaikat. Kanthi njaga iku, langit tetep suci lan resik saka campur tangane syetan kang arep ngrusak lan ngganggu.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake kekuwasane Allah kang tanpa wates, amarga Panjenengane bisa njaga langit kang jembar iki saka gangguan syetan.
• Kita dadi ngerti yen syetan iku pancen mungsuh kang nyata, nanging ora kuwasa nglawan kekuwatane Allah.
• Syetan iku makhluk kang wis diusir saka rahmat Allah, mula kita kudu ngedohi dalane lan ora nuruti godha-godhane.
• Ayat iki nuwuhake rasa tentrem ing ati, amarga kita ngerti yen alam iki dijaga dening Allah kang Maha Kuwasa.
• Kita dielingake supaya tansah ngendelake marang Allah lan ngupaya njaga ati saka godha syetan, amarga syetan iku ora bisa nembus papan-papan kang wis dijaga dening Allah kajaba mung marang wong kang lali lan ora ngelingi Allah.