Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 23

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Нүхйи» — терелдерәбез, яшәү бирәбез.

— «Нумит» — үтерәбез, үлем бирәбез.

— «Әл-варисун» — мирасчылар, ягъни бөтен нәрсәгә ия булучылар, мәңге калучылар.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә үзенең кодрәтен һәм ихтыярын бәян итеп әйтә: Без генә терелдерәбез һәм үтерәбез. Ягъни, әүвәл кешеләрне юктан бар итәбез, аларга тормыш бирәбез, ә соңыннан, билгеләнгән гомерләре тәмамлангач, үлем бирәбез. Һәм Без генә — чын мәгънәдә варислар, ягъни мәңге калучылар. Җирдәге һәм күкләрдәге барлык мәхлукатлар үлеп бетсә дә, Безнең затыбыз мәңге калачак. Бөтен мөлкәт, бөтен нәрсә — Аның кулында, һәм барысы да Аңа кайтачак. Кешеләр үз гомерләрендә мал-мөлкәт туплыйлар, ләкин алар аны калдырып китәләр, ә Аллаһы — бөтен нәрсәнең чын хуҗасы һәм мәңгелек варисы.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

Бу аять безгә Аллаһының кодрәте зурлыгын һәм ихтыярының чиксезлеген искә төшерә. Терелтү һәм үтерү — тик Аллаһы кулында гына, димәк, безнең гомерләребез, яшәвебез һәм үлемебез — барысы да Аның белдерүе белән. Шуңа күрә без Аллаһыдан башка беркемнән дә курыкмаска, беркемгә дә табынмаска тиеш. Моннан тыш, дөньядагы мал-мөлкәт, байлык — вакытлыча гына, алар бездә мәңге калмый. Чын мәңгелек — Аллаһыда гына, шуңа күрә кеше дөнья мәшәкатьләренә бирелеп, ахирәтен онытмаска, гамәлләре белән мәңгелек тормышка әзерләнергә тиеш. Бу аять мөэминнәргә үлемнән соң терелү хакыйкатен дә раслый, чөнки терелтүче Аллаһы үзе әйтә: Без терелдерәбез дип.