سوره حجر — آیه 23

معانی کلمات:

• نُحْیِي: زنده میکنیم.
• نُمِیتُ: میمیرانیم.
• الْوَارِثُونَ: وارثان و باقیماندگان (کسی که پس از نابودی همه چیز، باقی میماند).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه شریفه، قدرت مطلق خود را بر زندگی و مرگ بیان میفرماید و میفرماید: بهیقین این ماییم که به موجوداتِ بیجان، حیات میبخشیم و آنها را از نیستی به هستی میآوریم، و ماییم که پس از پایان یافتن عمر هر موجود زندهای، او را میمیرانیم. و در پایان، تنها ما باقی میمانیم و وارث زمین و هر آنچه بر آن است، خواهیم بود؛ چرا که همه موجودات فانی میشوند و تنها ذات پاک ما جاودان است. این آیه، یادآور این حقیقت است که مالکیت حقیقی همه چیز از آنِ خداست و هیچکس جز او، در هستی و نیستی موجودات نقشی ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

1. یادآوری معاد و زندگی پس از مرگ: این آیه به انسان اطمینان میدهد که همان خدایی که ما را از عدم آفریده و حیات بخشیده، توانایی کامل دارد که پس از مرگ، بار دیگر ما را زنده کند و به حساب اعمالمان برسد. پس نباید به زندگی دنیا دل ببندیم و از آخرت غافل شویم.
2. توحید و یکتاپرستی: با توجه به اینکه حیات و مرگ تنها به دست خداست، انسان باید بداند که هیچ قدرت دیگری در جهان هستی، مستقل از خداوند عمل نمیکند و تنها اوست که شایسته عبادت و بندگی است.
3. زهد و دل نبستن به دنیا: چون همه چیز فانی است و تنها خداوند باقی میماند، مؤمن باید دل از دنیا برکند و به اعمال صالح بپردازد که باقیات صالحات برای او میماند و در روزی که همه چیز از بین میرود، تنها اعمال نیک او به کارش میآید.
4. امید به رحمت الهی: این آیه به انسان امیدواری میدهد که خداوند مهربان، که خالق حیات است، هرگز بندگانش را فراموش نمیکند و در روز قیامت، با رحمت خود، مؤمنان را وارد بهشت جاودان خواهد کرد.