Surat Al-Hijr — Ayat 28

1. Makna tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• صَلْصَالٍ (shalshal): Lemah garing kang yen dipethik utawa dipukul muni (kaya tembikar).
• حَمَإٍ (hama'): Lemah ireng kang wis bosok utawa owah.
• مَسْنُونٍ (masnun): Kang wis owah rupane lan ambune, dadi ireng lan bosok.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT paring pangeling-eling marang Nabi Muhammad SAW supaya ngandhakake marang umate babagan kedadeyan nalika Allah ngandika marang para malaikat. Allah ngendika: "Satemene Ingsun bakal nitahake manungsa (yaiku Nabi Adam) saka lemah garing kang muni yen dipethik, kang asale saka lemah ireng kang wis owah lan bosok."

Ing kene, Allah nuduhake kekuasaan-E kang tanpa wates, yaiku nitahake manungsa pisanan saka bahan kang asor, yaiku lemah. Sanajan asale saka lemah, nanging manungsa diparingi kamulyan lan drajat kang dhuwur dening Allah. Para malaikat padha ngerti babagan penciptaan iki, lan iki dadi tandha yen Allah iku Maha Nitahake lan Maha Kuwasa.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen manungsa iku makhluk kang asale saka lemah, mula ora pantes yen kita sombong lan gumedhe.
• Sanajan asale saka lemah, nanging manungsa diparingi akal lan kalbu dening Allah, mula kita kudu syukur lan nggunakake kanthi becik.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa, bisa nitahake apa wae saka barang kang ora ana utawa saka barang kang asor.
• Kita kudu ngerti yen kabeh makhluk iku padha ing ngarsane Allah, kang mbedakake mung taqwa lan amal becike.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah eling marang asal-usule manungsa, supaya ora tumindak angkuh lan tansah andhap asor.