Сураи Аль-Хиджр — Оят 28

1. Маънои калимаҳо:

• Салсол — гили хушкидае, ки ҳангоми задан садо медиҳад.
• Ҳамаъ — гили сиёҳи бадбӯй.
• Маснун — тағйирёфта, яъне гиле, ки рангу бӯяш дигар шудааст.
• Башар — инсон, ки дар ин ҷо мурод Ҳазрати Одам (алайҳис-салом) аст.

1. Тафсири оят:

Ва ёд кун — эй Паёмбар — он вақтро, ки Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Ман офаринандаи инсоне ҳастам аз гили хушкидае, ки аз гили сиёҳи тағйирёфта гирифта шудааст». Яъне Худованд ба фариштагон хабар дод, ки ба зудӣ Одамро аз гили хушке, ки ҳангоми задан садо медиҳад ва аз гили сиёҳи бадбӯйи тағйирёфта офарида мешавад. Дар ин оят Худованд қудрати худро дар офариниши инсон аз моддаи оддии хок нишон медиҳад ва ба фариштагон хабар медиҳад, ки ин махлуқи нав бо хусусиятҳои хос офарида мешавад.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд тавонои он аст, ки аз чизҳои оддӣ махлуқоти бузург офаридааст ва ин қудрати бепоёни Ӯро собит мекунад.
• Инсон бояд фурӯтан бошад, зеро асли ӯ аз хок аст ва ин ҳақиқат ӯро аз такаббур бозмедорад.
• Худованд пеш аз офариниш ба фариштагон хабар додааст, ки ин кори Ӯ ҳикмате дорад ва ин нишонаи он аст, ки ҳамаи корҳои Худо бо дониш ва ҳикмат сурат мегирад.
• Ин оят моро ба тафаккур дар бораи офариниши инсон ва неъматҳои Худованд ҳидоят мекунад ва ба ислом ва Қуръон меҳрубонтар мегардонад.