سوره حجر — آیه 3

معانی کلمات:

• ذَرْهُمْ: ایشان را رها کن، به حال خودشان واگذار.
• یَتَمَتَّعُوا: بهره‌مند شوند، از لذت‌های دنیوی استفاده کنند.
• یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ: آرزوهای دور و دراز آنان را سرگرم و غافل کند.
• فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ: پس به زودی خواهند دانست (نتیجهٔ کار خود را).

تفسیر آیه:

ای پیامبر! این کافرانِ تکذیب‌کننده را به حال خود واگذار تا همچون چهارپایان بخورند و از لذت‌های زودگذر دنیا بهره‌مند شوند و آرزوهای طولانی، آنان را از یاد آخرت و طاعت پروردگار غافل سازد. آنان چنان در پی شهوات و آرزوهای خود فرو می‌روند که گویی مرگ و حسابرسی در کار نیست. اما به زودی — هنگامی که مرگ به سراغشان آید یا عذاب الهی فرود آید — خواهند دانست که چه زیان بزرگی کرده‌اند و عاقبتِ غفلت و سرکشی خود را خواهند دید. این تهدیدی است از سوی پروردگار که نشان می‌دهد مهلت دادن به کافران، نه از روی بی‌اعتنایی به آنان، بلکه فرصتی برای آزمایش و سپس کیفر قطعی است.

فواید و درس‌های آیه:

1. مهلت الهی، نه بی‌توجهی: خداوند به گناهکاران مهلت می‌دهد، اما این مهلت، دامِ تدریجی است؛ پس نباید فریب آرامش ظاهری آنان را خورد.
2. نکوهش آرزوهای طولانی: آرزوی دور و دراز، انسان را از عمل صالح بازمی‌دارد و دل را به دنیا می‌بندد؛ پس مؤمن باید مرگ را همواره یاد کند و برای آخرت توشه برگیرد.
3. همانندی با حیوانات: کسی که فقط به خوردن و لذت بردن مشغول شود، از مرتبهٔ انسانیّت سقوط کرده و به سطح حیوانات تنزل یافته است؛ پس انسان باید با عقل و ایمان، خود را از این سقوط نجات دهد.
4. امید به عدالت الهی: بدانیم که هیچ ظلم و گناهی بی‌پاسخ نمی‌ماند و روزی فرا می‌رسد که همه حقیقت را درک خواهند کرد؛ پس با صبر و استقامت، راه حق را ادامه دهیم و به وعدهٔ الهی امیدوار باشیم.