Surat Al-Hijr — Ayat 4

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَهْلَكْنَا (ahlaknā): Ingsun numpes, Ingsun ngrusak.
• قَرْيَةٍ (qaryah): Negara, kutha, utawa pendhudhuk sawijining panggonan.
• كِتَابٌ مَّعْلُومٌ (kitābun ma'lūm): Tulisan kang wis tinulis lan ditemtokake, yaiku wektu kang wis dipesthikake dening Allah.

2) Tegese ayat iki:

Allah SWT ngandharake menawa ora ana sawijining kutha utawa umat kang Ingsun rusak lan Ingsun numpes, kajaba dheweke wis duwe ketetapan wektu kang wis tinulis lan ditemtokake ing ngelmu Allah. Ora ana kutha kang dibinasakake kanthi sawenang-wenang utawa tanpa wates wektu. Saben umat kang duraka lan kufur marang Allah lan rasul-rasule, wis ana ajale dhewe-dhewe kang wis dipesthikake. Ora bisa dicepetake sadurunge wektune, lan ora bisa diundurake saka wektu kang wis ditemtokake. Iki nuduhake menawa paukuman Allah iku tumindak kanthi adil lan teratur, dudu kanthi grusa-grusu utawa tanpa itungan. Malah, wektu kang diparingake iku minangka kesempatan kanggo padha tobat lan bali marang dalan kang bener. Yen wis tekan wektune, ora ana kang bisa ngalangi, lan yen durung tekan wektune, ora ana kang bisa nyepetake.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti: Saben paukuman kang diturunake marang umat kang duraka iku wis ana itungane lan wektune dhewe. Iki nuduhake kaadilan Allah kang sampurna, ora ana siji-sijia kang dizalimi.
• Wektu iku kesempatan kanggo tobat: Sadurunge tekan ajale, saben wong isih diparingi kesempatan kanggo mertobat lan memperbaiki awake dhewe. Mula aja nundha-nundha ing babagan kebaikan.
• Aja rumangsa aman saka paukuman: Umat-umat kang kepungkur wis dibinasakake amarga duraka. Iki dadi pepeling supaya kita tansah eling lan taat marang Allah.
• Kabeh wis tinulis ing Lauhul Mahfuzh: Ora ana kedadeyan kang metu saka karsane Allah. Kabeh wis katulis kanthi rapi lan teratur, mula kita kudu tawakal lan percaya marang ketetapan Allah.
• Islam iku agama kang teratur lan adil: Ajaran Islam mulangake menawa kabeh perkara ana wektune lan aturane. Iki nggawe kita luwih tenang lan ora kesusu ing saben tumindak.