Surja El-Hixhr — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• "Kitatbun ma'loom": afat i caktuar dhe i njohur në dijeninë e Allahut, i shkruar në Levhi Mahfudh.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i qetëson zemrat e të Dërguarit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem) dhe të besimtarëve, duke u bërë të ditur se dënimi i popujve nuk vjen rastësisht apo pa urtësi, por çdo popull që është shkatërruar nga Allahu, ka pasur një afat të caktuar dhe të njohur në dijeninë e Allahut. Ky afat është i shkruar dhe i pandryshueshëm; as nuk mund të shpejtohet dhe as të vonohet. Allahu nuk e shkatërron asnjë fshat apo qytet derisa të arrijë afati i tij i caktuar, ashtu siç ka ndodhur me popujt e mëparshëm që kërkuan me tallje shpejtimin e dënimit. Pra, çdo popull ka kohën e vet të caktuar nga Allahu, dhe kur ai afat të arrijë, dënimi vjen pa tjetër, por jo para tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Një prej urtësive të Allahut është se Ai nuk nxiton në dënim, por i jep çdo populli afat të caktuar, gjë që tregon durimin dhe mëshirën e Tij ndaj krijesave.
2. Ajeti na mëson se gjithçka në këtë univers është e rregulluar me masë dhe urtësi, dhe se asgjë nuk ndodh pa dijeninë dhe vullnetin e Allahut.
3. Ky ajet ngushëllon besimtarët dhe i bën ata të durueshëm përballë talljeve dhe kërcënimeve të jobesimtarëve, sepse dënimi i tyre është i sigurt në kohën e caktuar nga Allahu.
4. Na mëson se çdo gjë ka një afat të caktuar në dijeninë e Allahut, prandaj duhet t'i mbështetemi plotësisht Atij dhe të mos nxitojmë në gjykimin e gjërave, sepse Allahu bën çdo gjë në kohën më të përshtatshme.