Surat Al-Hijr — Ayat 48

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لَا يَمَسُّهُمْ : ora nyandhak utawa ora ngenani marang dheweke.
• نَصَبٌ : rasa kesel, sayah, utawa rekasa.
• بِمُخْرَجِينَ : wong-wong kang bakal ditokake utawa diusir saka panggonan kono.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kang padha taqwa marang Allah, yaiku kang nindakake prentahe lan nyingkiri larangane, bakal padha manggon ing suwarga kang kebak kebon-kebon lan kali-kali kang mili banyune. Ing kono ora ana rasa kesel, sayah, utawa rekasa kang ngenani awak lan atine. Kabeh kang ana ing suwarga iku mung kebak kabungahan lan katentreman, ora ana bab kang gawe susah utawa nglarani. Kajaba saka iku, dheweke uga ora bakal metu saka suwarga iku salawase, ora ana kang bisa ngusir utawa ngetokake dheweke saka kono. Dadi, kabegjan ing suwarga iku ora mung saka rasa seneng lan kepenak, nanging uga saka kalanggengan kang ora ana pungkasane. Iki minangka ganjaran kang sampurna saka Allah kanggo wong-wong kang padha setya lan taat marang Panjenengane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen suwarga iku panggonan kang kebak katentreman lan kabungahan, ora ana rasa kesel utawa susah.
• Wong-wong mukmin kang taqwa bakal oleh ganjaran kang langgeng, ora bakal metu saka suwarga salawase.
• Iki dadi panglipur lan pangarep-arep kanggo saben wong Islam supaya tansah sabar lan istiqamah ing dalan kang bener, amarga pungkasane bakal oleh kabegjan kang ora ana tandhingane.
• Ayat iki uga ngelingake yen kabeh kesulitan ing donya iki mung sak wentoro, lan ing akhirat bakal ana kalodhangan kang kebak kabungahan kanggo wong-wong kang padha percaya lan nindakake kabecikan.
• Saka ayat iki, kita bisa tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah menehi kabar gembira lan pangarep-arep marang saben wong kang padha iman lan taqwa.