حجر سۈرىسى — ئايەت 49

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «نَبِّئْ»: ئۇقتۇر، خەۋەر بەر، بىلدۈر دېگەن مەنىدە.
• «عِبَادِي»: بەندىلىرىم، يەنى ئاللاھقا ئىمان ئېيتقان ۋە ئىتائەت قىلغان كىشىلەر.
• «الْغَفُورُ»: كۆپ مەغپىرەت قىلغۇچى، تەۋبە قىلغان بەندىلىرىنىڭ گۇناھلىرىنى كەچۈرگۈچى.
• «الرَّحِيمُ»: كۆپ رەھىمدىل، بەندىلىرىگە مېھرىبانلىق قىلغۇچى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! بەندىلىرىمگە ئۇقتۇرغىنكى، مەن ھەقىقەتەن تەۋبە قىلىپ يېنىمغا قايتقان مۇئمىنلەرنىڭ گۇناھلىرىنى كەچۈرۈپ، ئۇلارغا كەڭ مەغپىرەت قىلغۇچىمەن ۋە ئۇلارغا ئىنتايىن مېھرىبانمەن. شۇنداقلا ئۇلارغا شۇنىمۇ ئۇقتۇرغىنكى، مېنىڭ ئازابىم تەۋبە قىلماي، گۇناھلىرىدا چىڭ تۇرۇۋالغان كاپىرلار ئۈچۈن ئىنتايىن قاتتىق ۋە ئازابلىقتۇر.

بۇ ئايەت ئاللاھ تائالانىڭ ئىككى سۈپىتىنى بىرلەشتۈرۈپ بىزگە ئۇقتۇرىدۇ: ئۇنىڭ مەغپىرىتى ۋە رەھمىتى، شۇنداقلا ئۇنىڭ ئازابىنىڭ قاتتىقلىقى. ئاللاھ تائالا بەندىلىرىنى ئۈمىدسىزلەندۈرۈپ قويماسلىق ئۈچۈن ئۆزىنىڭ مەغپىرەت ۋە رەھىمە ئىگىسى ئىكەنلىكىنى ئۇقتۇرۇشنى بۇيرۇيدۇ. ھەر قانداق گۇناھقا پاتقان بەندە، چىن كۆڭلىدىن تەۋبە قىلىپ ئاللاھقا يېنىپ بارسا، ئاللاھ ئۇنىڭ گۇناھلىرىنى كەچۈرىدۇ ۋە ئۇنىڭغا رەھىم قىلىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ قانچىلىك كەڭ ئىكەنلىكىنى ۋە ئۇنىڭغا يېنىش يولىنىڭ ھەر ۋاقىت ئوچۇق ئىكەنلىكىنى كۆرسىتىپ بېرىدۇ.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بىلىڭلاركى، ئاللاھ تائالا بىزگە ئۆزىنىڭ مەغپىرىتى ۋە رەھمىتىنى ئۇقتۇرۇپ، بىزنى ئۈمىدسىزلىكتىن قۇتقۇزىدۇ. قانچىلىك گۇناھ قىلغان بولساقمۇ، تەۋبە قىلىپ ئاللاھقا يېنىپ بارساق، ئۇ بىزنى كەچۈرىدۇ. بۇ ئاللاھنىڭ بىزگە بولغان مېھرىبانلىقى ۋە مەغپىرىتىنىڭ دەلىلىدۇر. شۇڭا، ھەر ۋاقىت ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەيلى ۋە ئۇنىڭ ئازابىدىن قورقۇپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشقا تىرىشايلى.