Sura Al-Hidżr — Werset 81

Znaczenie słów:

• Ātajnāhum – daliśmy im, obdarzyliśmy ich.
• Ājātina – Nasze znaki, dowody i cuda świadczące o prawdzie.
• Muʿriḍīn – odwracający się, stroniący, lekceważący.

Tafsir (wyjaśnienie):

Mowa tutaj o ludzie Saliha (pokój z nim), do którego został posłany prorok Salih, aby prowadzić ich ku prawdzie. Bóg Wszechmogący obdarzył ich licznymi znakami i dowodami potwierdzającymi prawdziwość jego posłannictwa. Wśród tych znaków była między innymi wielbłądzica, która w cudowny sposób wyszła ze skały – stanowiła ona wyraźny dowód mocy Boga i prawdziwości tego, z czym przyszedł Salih. Mimo to lud ten nie skorzystał z tych znaków, nie zastanowił się nad nimi i nie wyciągnął z nich żadnych wniosków. Odwrócili się od nich całkowicie, lekceważąc je i nie przyjmując do serca. Nie chcieli dostrzec prawdy, która była przed nimi oczywista, i woleli trwać w swoim uporze i niewierze.

Korzyści płynące z tej ajatu:

1. Znaki i dowody Boga są obfite i jasne, ale serce człowieka musi być otwarte, aby z nich skorzystać – samo ich istnienie nie wystarczy, jeśli człowiek odwraca się od nich z uporem.
2. Lekceważenie dowodów prawdy prowadzi do zguby – lud Saliha zapłacił za to karą, która ich dosięgła.
3. Islam uczy nas refleksji i rozmyślania nad stworzeniem oraz znakami Boga wokół nas – to droga do umocnienia wiary i zbliżenia się do Stwórcy.
4. Człowiek powinien być pokorny wobec prawdy, gdy do niego dociera, i nie pozwolić, by pycha czy przywiązanie do tradycji przesłoniły mu oczy.
5. W każdej epoce Bóg daje ludziom dowody swojej mocy – od wspaniałości stworzenia po objawione księgi – aby nikt nie miał wymówki przed Jego sprawiedliwością.