Сураи Аль-Хиджр — Оят 81

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• آيَاتِنَا: нишонаҳо ва далелҳои равшани Мо, ки бар дурустии паёмбарӣ далолат мекунанд.
• مُعْرِضِينَ: рӯйгардонҳо, яъне касоне, ки аз ин нишонаҳо рӯй мегардонанд ва ба онҳо аҳамият намедиҳанд.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят хабар медиҳад, ки ба қавми Солеҳ (алайҳис-салом) нишонаҳо ва далелҳои равшани худро ато кард, ки бар ҳақ будани он чи ӯ аз ҷониби Парвардигораш оварда буд, далолат мекарданд. Аз ҷумлаи ин нишонаҳо ҳайвони мӯъҷизавӣ буд, ки аз санг берун омад ва барои онҳо аломати возеҳи қудрати Худо гардид. Аммо онҳо аз ин далелҳо ибрат нагирифтанд ва ба онҳо аҳамият надоданд, балки аз онҳо рӯй гардонданд ва худро бепарво нишон доданд. Онҳо ин нишонаҳои равшанро диданд, вале ба ҷои имон овардан ва таслим шудан, онҳоро инкор карданд ва аз пазируфтани ҳақ саркашӣ намуданд.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

• Худованд ба бандагони худ нишонаҳо ва далелҳои равшанро ато мекунад, то онҳо роҳи ҳақро пайдо кунанд ва ба ӯ имон оваранд.
• Инсон бояд дар назди нишонаҳои Худо фурӯтан бошад ва аз онҳо ибрат гирад, на ин ки аз онҳо рӯй гардонад.
• Рӯй гардондан аз оёти Худо ва бепарвоӣ нисбат ба онҳо сабаби ҳалокат ва гумроҳӣ мегардад, чунон ки ба қавми Солеҳ рӯй дод.
• Қуръони Карим ва нишонаҳои он барои ҳидояти инсон омадаанд; ҳар кас ба онҳо рӯй оварад, роҳи саодатро меёбад ва ҳар кас аз онҳо рӯй гардонад, зиёнкор мешавад.
• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба оёти Қуръон бодиққат гӯш диҳем, дар онҳо тафаккур кунем ва ба он чи мефаҳмем, амал намоем, то аз зумраи рӯйгардонҳо набошем.