Surat Al-Hijr — Ayat 82

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَنْحِتُونَ (yanḥitūna): padha ngukir utawa nata watu, yaiku njupuk watu kanthi piranti kaya pacul utawa palu.
• الْجِبَالِ (al-jibāl): gunung-gunung.
• بُيُوتًا (buyūtan): omah-omah.
• آمِنِينَ (āminīn): padha rumangsa aman, ora kuwatir.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir ing jaman biyen, yaiku kaum Tsamud, padha ngukir lan nata gunung-gunung watu kanggo digawe omah-omah panggonan manggon. Omah-omah mau ora mung dadi papan nginep, nanging uga dadi papan perlindungan sing kuwat. Saka ayat iki, katon yen dheweke padha ngukir watu gunung kanthi temen lan trampil, nganti bisa nggawe omah ing njero watu. Nalika nggawe lan manggon ing omah-omah mau, dheweke padha rumangsa aman, ora wedi yen omah-omah mau ambruk utawa rusak. Mula, ayat iki nggambarake keprigelan lan rasa aman sing dirasakake dening kaum Tsamud nalika iku, sanajan pungkasane dheweke tetep kena azab amarga ora gelem manut marang Allah lan rasul-Nya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen kepinteran lan katrampilan sing dhuwur, kayata bisa ngukir gunung dadi omah, iku sejatine nikmat saka Allah. Mula, kudu disyukuri lan digunakake kanggo perkara sing bener.
• Rasa aman lan tentrem iku ora mung asale saka omah sing kuwat, nanging sejatine saka Allah. Mula, aja mung ngandelake kekuwatan fisik utawa kepinteran manungsa.
• Kisah kaum Tsamud dadi piwulang supaya ora sombong lan ora nglalekake Allah, sanajan wis diwenehi kepinteran lan kekuwatan.
• Ayat iki uga nuduhake yen Al-Qur'an ngemot crita-crita umat kepungkur kanggo dadi pelajaran, supaya kita luwih cedhak lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an.