Σούρα Αν-Ναχλ — Στίχος 117

Στ’ αλήθεια, σας απαγόρεψε (να καταναλώνετε) μόνο τα νεκρά (ζώα και πουλιά που δε σφαγιάστηκαν σύμφωνα με τον Ισλαμικό τρόπο), το αίμα, τη σάρκα του χοίρου και οποιοδήποτε ζώο που κατά τη σφαγή του αναφέρθηκε το όνομα άλλου εκτός από του Αλλάχ. Όποιος όμως αναγκάστηκε (να καταναλώσει κάτι απ' αυτά, π.χ. επειδή χάθηκε στην έρημο και κόντεψε να πεθάνει), χωρίς να το καταναλώσει από επιθυμία, ούτε να υπερβεί (το όριο της αναγκαιότητας), τότε ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

Μη λέτε (ω, ειδωλολάτρες), επειδή οι γλώσσες σας συνήθισαν να περιγράφουν ψευδώς: «Αυτό είναι επιτρεπτό και αυτό είναι απαγορευμένο (από τα βοοειδή για μας).», για να αποδίδετε λόγια στον Αλλάχ ψευδώς (ότι ο Αλλάχ τα επέτρεψε ή τα απαγόρεψε, ενώ εσείς είστε που τα απαγορέψατε, και επινοήσατε ονόματα γι' αυτά, όπως Μπαχίρα, Σά’ιμπα, Ωασίλα και Χαμ). Πράγματι, εκείνοι που αποδίδουν λόγια στον Αλλάχ ψευδώς δε θα πετύχουν ποτέ.

Στους Εβραίους, έχουμε απαγορεύσει αυτά (τα φαγητά) που σε έχουμε πληροφορήσει (ω, Μωχάμμαντ) πριν. Πράγματι, δεν τους αδικήσαμε (μ' αυτό), αλλά εκείνοι αδίκησαν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες, και έτσι τους απαγορέψαμε αυτά ως ποινή).

Έπειτα πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Μωχάμμαντ) γι' εκείνους που έκαναν το κακό με ανοησία [δηλ. κάθε αμαρτία είναι ανοησία] και έπειτα μετά απ' αυτό στράφηκαν με μεταμέλεια προς Αυτόν και διόρθωσαν (τις πράξεις τους), ο Κύριος σου πράγματι μετά απ' αυτό είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).