Sura An-Nahl — Aya 117

Maana ya Maneno:

• Matā': starehe, raha, au manufaa ya muda mfupi.
• Qalīl: kidogo, machache, yenye kukamilika na kupita haraka.
• Adhābun alīm: adhabu inayoumiza sana, yenye uchungu mkali.

Ufafanuzi wa Aya:

Aya hii inaelezea hali ya wale wanaofuata tamaa zao na kukanusha mafundisho ya Mwenyezi Mungu. Wanapata starehe na raha za dunia, lakini hizo ni za muda mfupi tu, kama mchezo au burudani inayopita. Hawana cha kufurahia zaidi ya hayo, na hata hivyo ni machache mno ukilinganisha na adhabu inayowangoja. Hiyo starehe yao ya dunia ni kitu kidogo tu, hali ya kuwa wao wanajidanganya kwa kufurahia mambo ya haraka yanayopita, wakasahau kuwa kuna maisha ya baadaye yenye adhabu kali. Siku ya Kiyama, watapata adhabu yenye uchungu mkubwa isiyo na mwisho, ambayo haitafanana na starehe yao ya dunia hata kidogo. Hivyo, mwenye akili timamu anatakiwa kuangalia mwisho wa mambo, si mwanzo wake tu.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kujua kwamba starehe za dunia ni za muda mfupi na zinaisha, hivyo mtu asijighilibu nazo wala asizifanye kuwa lengo lake kuu.
2. Kuthibitisha kwamba kuna maisha ya baadaye (Akhira) yenye hisabu na adhabu, na hilo linamfanya mwamini kuwa makini na matendo yake.
3. Kuwahimiza Waumini kuvumilia na kujitenga na anasa za dunia zinazomng’ang’ania mtu, kwa kuwa nyuma yake kuna adhabu kwa wale wanaofuata tamaa zao.
4. Kuonya dhidi ya kujidanganya kwa kufurahia maisha ya sasa huku wakipuuza amri za Mwenyezi Mungu, kwani mwisho wake ni majuto makubwa.
5. Kuthamini neema ya Imani na kushukuru kwa kuongoka, kwa kuwa Mwenyezi Mungu ametuonya mapema ili tuepuke adhabu hiyo.