සූරා අන්-නහ්ල් — ආයාත් 117

වචනාර්ථ:

* مَتَاعٌ – සුළු භුක්තියක්, තාවකාලික සැපයක්

* قَلِيلٌ – අල්ප, ඉතා සුළු

* عَذَابٌ أَلِيمٌ – වේදනාකාරී දඬුවමක්

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පැහැදිලි කරන්නේ, යහමඟින් ඉවතට හැරී තම ආශාවන් අනුගමනය කරන්නන්ට මෙලොවදී ලැබෙන සැප සම්පත් ඉතාම සුළු හා තාවකාලික බවයි. ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ මඟ හැර අසත්ය මාර්ග අනුගමනය කිරීමෙන් ලබන භුක්තිය කෙතරම් නම් සුළුද යත්, එය මෙලොව ජීවිතයේ කෙටි කාලයක් පමණක් පවතින අල්ප සැපයක් පමණි. එය සදාකාලික නොවේ. නමුත් ඔවුන්ට අවසානයේදී, එනම් මරණින් මතු ජීවිතයේදී, ඉතාම වේදනාකාරී හා දරුණු දඬුවමක් ඇත. එම දඬුවම කිසිසේත් සුළු නොවන අතර, එය සදාකාලිකවම පවතිනු ඇත. මෙලොව සුළු සැප වෙනුවෙන් මතු ලොව මහත් වේදනාව ලබා ගැනීම ඉතාම අහිමි වෙළඳාමකි.

උපදේශ හා පාඩම්:

* මෙලොව ජීවිතයේ සැප සම්පත් ඉතාම සුළු හා තාවකාලිකය. එය රැවටිල්ලක් පමණි. එබැවින් ස්ථිර වූ මතු ලොව ජීවිතය සඳහා සූදානම් වීම ඥානවන්ත ක්රියාවකි.

* අල්ලාහ්ගේ මඟ හැර අසත්ය මාර්ග අනුගමනය කිරීමේ ප්රතිඵලය අවසානයේදී වේදනාකාරී දඬුවමයි. එබැවින් යහමඟ අනුගමනය කිරීමම සාර්ථකත්වයේ මාවතයි.

* අල්ලාහ් තආලා ඉතාම දයානුකම්පිතය. ඔහු තම ගැතියන්ට මෙලොවදීම අනතුරු අඟවා, තමන් වෙතට හැරී එන ලෙස ආරාධනා කරන්නේ, ඔවුන්ට දඬුවමෙන් බේරීමට අවස්ථාව ලබා දීම සඳහාය.

* අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ගැන බියෙන් සිටීම සහ ඔහුගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු තබා ගැනීම මුස්ලිම්වරයෙකුගේ ජීවිතයේ වැදගත් අංග දෙකකි. මෙම වාක්යය අපට උගන්වන්නේ, පාපයන්ගෙන් වැළකී යහපත් ක්රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතු බවයි.