Nahl surasi — Oyat 117

Kalimalarning ma'nolari:

• Matou – foyda, zavqlanish, vaqtinchalik narsa.
• Qalil – oz, kam, arzimas.
• Azobun alim – alamli, og'riqli azob.

Tafsir:

Bu oyatda Alloh taolo dunyo hayotining o'tkinchi zavqlariga berilib, oxiratni unutganlarga murojaat qiladi. Ularning bu dunyoda erishgan narsalari, lazzatlari va zavqlari juda oz va arzimasdir. Bu mato, ya'ni foyda, bir zumda tugaydigan, o'tkinchi narsadir. Ular o'zlarining nafsoniy istaklari va havo-yu havaslariga ergashib, shu kichik dunyoviy lazzatlarni qo'lga kiritgan bo'lishlari mumkin, lekin bu ularning ahvolini o'zgartirmaydi. Chunki bu zavqlar tezda tugaydi va o'rniga oxiratda ularni alamli, og'riqli azob kutmoqda. Bu azob ularning gunohlari, kufrlari va itoatsizliklari evaziga beriladigan jazo bo'lib, u abadiydir. Dunyodagi qisqa lazzatlar oxiratdagi abadiy azob bilan taqqoslanmaydi.

Foydalar:

Ushbu oyatdan olinadigan saboqlar:

1. Dunyo hayoti o'tkinchi va arzimasdir. Undagi zavqlar va boyliklar abadiy emas, balki bir zumda yo'q bo'lib ketadigan narsalardir.
2. Inson faqat dunyoviy manfaatlarni ko'zlab yashamasligi kerak. Oxiratni eslab, u uchun amal qilish zarur.
3. Gunoh va itoatsizlikning oqibati og'ir – alamli azobdir. Bu azobdan qochish uchun taqvo va solih amallar qilish lozim.
4. Bu oyat mo'minlarni sabr-qanoatga, dunyoga berilmaslikka va oxiratni ustun qo'yishga chorlaydi. Zero, haqiqiy baxt-saodat oxiratdadir.