Surah An-Nahl — Aya 117

Ma’anar Kalmomi:

• Matā’un: Abin jin daɗi ko amfani na ɗan lokaci.
• Qalīl: Kaɗan, mai ƙarewa, wanda ba ya dawwama.
• ‘Adhābun alīm: Azaba mai raɗaɗi, mai zafi sosai.

Tafsirin Aya:

Wannan aya tana nuna cewa duk abin da waɗannan mutane suke samu a duniya na jin daɗi, dukiya, da sha’awa, ba shi ne komai ba face ɗan jin daɗi kaɗan wanda zai ƙare da sauri, kamar yadda duk wani abu na duniya yake. Suna jin daɗin bin son zuciyarsu da yin abin da suka ga dama a cikin wannan ɗan gajeren lokaci, amma ba su san cewa bayan wannan jin daɗi na ƙarya, akwai azaba mai zafi a Lahira wadda ba ta da ƙarewa. Wannan azabar ita ce sakamakon rashin biyayya ga Allah da kuma bin hanyar da ba ta yardar Allah ba. Don haka, wannan aya tana kwatanta yanayin waɗanda suka karkata daga gaskiya: suna samun ɗan jin daɗi a duniya, amma a ƙarshe suna fuskantar azaba mai raɗaɗi wadda ba za su iya tserewa ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana tunatar da mu cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, kuma duk wani jin daɗi a cikinta yana ƙarewa. Don haka, kada mu yaudari kanmu da abin duniya, amma mu mai da hankali ga rayuwar Lahira wadda ita ce madawwamiya.
2. Tana ƙarfafa mu mu yi tunani a kan sakamakon ayyukanmu: duk wanda ya bi son zuciyarsa ya bar hanyar Allah, to yana cikin haɗari ya gamu da azaba mai raɗaɗi. Saboda haka, mu yi taka tsantsan mu bi umarnin Allah da ManzonSa.
3. Tana sa mu ƙaunaci addinin Musulunci, domin yana nuna mana hanya madaidaiciya wadda za ta cece mu daga azaba, kuma yana gaya mana cewa haƙiƙanin jin daɗi shi ne na Lahira, ba na duniya ba. Mu yi aiki don samun wannan jin daɗi na har abada.