Ан-Нахль сүрәсе — Аять 20

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَدْعُونَ — чакыралар, дога кылалар, гыйбадәт кылалар.
• مِن دُونِ اللَّهِ — Аллаһыдан башка.
• لَا يَخْلُقُونَ — бернәрсә дә барлыкка китерә алмыйлар.
• وَهُمْ يُخْلَقُونَ — алар үзләре барлыкка китереләләр (яратылалар).

Аять тәфсире:

Аллаһыдан башка гыйбадәт кылына торган сынымнар — нинди генә булмасыннар, алар бернәрсә дә ярата алмыйлар, хәтта иң кечкенә нәрсәне дә барлыкка китерә алмаслар. Киресенчә, алар үзләре мәхлукатлардыр: кешеләр аларны таштан, агачтан яки бүтән материаллардан үз куллары белән ясыйлар. Әгәр дә алар үзләре яратылучы булсалар, ничек инде аларга табынырга мөмкин? Акыллы кеше үзе ясаган нәрсәгә гыйбадәт кылмый, чөнки ул аның көченнән дә, ихтыярыннан да түбәнрәк. Димәк, бу сынымнарга табыну — тулы наданлык һәм акылсызлык билгесе.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһы тәгаләнең кодрәте бөек — Ул һәрнәрсәне яратучы, ә мәхлукатларның берсе дә ярату көченә ия түгел.
2. Гыйбадәт кылу хакы — тик Аллаһыга гына хас, чөнки Ул гына иҗат итүче һәм ризык бирүче.
3. Кеше үз кулы белән ясаган сынымнарга табыну — аңсызлык һәм хакыйкатьтән читкә китү, чөнки ясалучы үзе ясаган нәрсәгә буйсынырга тиеш түгел.
4. Бу аять мөэминнәрне тәүхидкә (Аллаһының берлегенә) чакыра һәм ширкнең мәгънәсезлеген ачык күрсәтә, шуңа күрә кеше үзенең гыйбадәтен тик Аллаһыга гына багышларга тиеш.