සූරා අන්-නහ්ල් — ආයාත් 20

වචනාර්ථ විග්රහය:

• وَالَّذِينَ يَدْعُونَ – ඔවුහු යම් අය කැඳවති (නමදිති)
• مِن دُونِ اللَّهِ – අල්ලාහ් (අල්ලාහ්) හැර අන් අය
• لَا يَخْلُقُونَ شَيْئًا – ඔවුන් කිසිවක් මවන්නේ නැත
• وَهُمْ يُخْلَقُونَ – තවද ඔවුන්ම මවනු ලබන්නෝ වෙති

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් (අල්ලාහ්) තම නබිතුමාට (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) පවසන්නේ, අල්ලාහ් හැර අන් දෙවිවරුන් ලෙස අදහන අය ගැන ය. එනම්, මුෂ්රික්වරු (අදේවවාදීන්) අල්ලාහ් හැර යම් දෙවිවරුන්ට නමදිති. එම දෙවිවරුන් ලෙස සලකනු ලබන වස්තූන් කිසිවක් මවන්නේ නැත. ඔවුන් කුඩා දෙයක් වුවද මැවීමට හැකියාවක් නැත. ඊට පටහැනිව, ඔවුන්ම මැවූ දේවල් වෙති. මන්ද යත්, ඔවුන් ගල්, ලී, ලෝහ වැනි ද්රව්යවලින් නිර්මාණය කරන ලද ප්රතිමා හෝ මිනිසුන් විසින් සාදන ලද වස්තූන් වෙති. එබැවින් තමන් විසින්ම සාදන ලද මෙම වස්තූන්ට නමදින්නේ කෙසේද? ඔවුන්ට කිසිදු බලයක් නැත, ඔවුන්ට කිසිවක් දිය නොහැක, ඔවුන්ට හානියක් හෝ ප්රයෝජනයක් කළ නොහැක. ඔවුන් මැවූවන් නොව මැවූවන් වෙති. එබැවින් ඔවුන්ට නමදින්නේ කෙසේද? ඔවුන්ට නමදින තැනැත්තා අතිශයින් මෝඩයෙකි.

උගත හැකි පාඩම්:

1. මෙම වාක්යයෙන් අපට පැහැදිලි වන්නේ අල්ලාහ් (අල්ලාහ්) පමණක් මැවීමේ හැකියාව ඇති බවයි. ඔහු හැර අන් කිසිවෙකුට මැවීමේ හැකියාවක් නැත.
2. මෙම වාක්යය තවුහීද් (ඒකදේවවාදය) පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියකි. එනම්, අල්ලාහ් පමණක් නමදින්නට සුදුසුය. ඔහු හැර අන් කිසිවකට නමදින්නට නොහැක.
3. මෙම වාක්යයෙන් අපට වැටහෙන්නේ ශිර්ක් (අදේවවාදය) කෙතරම් මෝඩකමක්ද යන්නයි. මන්ද යත්, මිනිසා තමන් විසින්ම සාදන ලද වස්තූන්ට නමදින විට, එය අතිශයින් මෝඩ ක්රියාවකි.
4. මෙම වාක්යයෙන් අපට උගත හැක්කේ අල්ලාහ් (අල්ලාහ්) කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසය තැබිය යුතු බවයි. ඔහු හැර අන් කිසිවෙකු කෙරෙහි විශ්වාසය තැබිය යුතු නොවේ.
5. මෙම වාක්යයෙන් අපට අවබෝධ වන්නේ අල්ලාහ් (අල්ලාහ්) තම නබිවරුන් හරහා මනුෂ්යයන්ට යවන ලද මග පෙන්වීමේ වැදගත්කමයි. එනම්, ඔහු පමණක් නමදින්නට සුදුසු බවයි.