Surja En-Nehl — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• A'mvat (أَمْوَاتٌ): Të vdekur, pa jetë.
• Gajru ahja' (غَيْرُ أَحْيَاءٍ): Jo të gjallë, pra nuk kanë asnjë lloj jete.
• Ma jesh'urune (وَمَا يَشْعُرُونَ): Ata nuk ndiejnë dhe nuk e kuptojnë.
• Ejjan (أَيَّانَ): Kur, në cilën kohë.
• Jub'athune (يُبْعَثُونَ): Ringjallen, ngrihen nga varret.

Tefsiri i ajetit:

Këta idhuj që adhurohen pos All-llahut janë krijesa të vdekura, pa asnjë shenjë jete – nuk kanë as shpirt, as ndjenja, as vetëdije. Ata nuk janë si gjërat që kanë një lloj jete të fshehtë, si fara në tokë apo veza që mund të çelë, por janë të vdekur plotësisht dhe nuk do të ketë kurrë jetë për ta. Për më tepër, ata nuk e dinë fare se kur do të ringjallen, sepse nuk kanë as dije as vetëdije. Ditën e Kijametit, ata do të ringjallen së bashku me adhuruesit e tyre që t'i hedhin të gjithë në zjarrin e Xhehennemit – idhujt dhe ata që i adhuronin – si dëshmi e kotësisë së adhurimit të tyre dhe si ndëshkim për ata që u bindën atyre në vend të Zotit të Gjithëfuqishëm.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se adhurimi i çdo gjëje tjetër përveç All-llahut është i kotë dhe i pavlefshëm, sepse ato që adhurohen janë krijesa të dobëta e të vdekura që nuk mund të bëjnë asgjë për veten e tyre, e lëre më për adhuruesit e tyre.
2. Na bën të kuptojmë madhështinë e All-llahut të Gjithëfuqishëm, i Cili është i Gjalli që nuk vdes kurrë, ndërsa çdo gjë tjetër është e vdekur dhe e fundosur.
3. Na kujton realitetin e ringjalljes dhe të Ditës së Gjykimit, ku çdo gjë do të dalë në shesh dhe çdo adhurues do të takojë atë që ka adhuruar – qoftë për ta mbrojtur apo për ta dënuar.
4. Ajeti na nxit të pastrojmë besimin tonë nga çdo formë idhujtarie apo adhurimi të shtrembëruar, dhe ta drejtojmë adhurimin vetëm për All-llahun, i Cili dëgjon dhe përgjigjet, i Cili jep jetë dhe vdekje, dhe i Cili është i Gjalli i Përjetshëm.