ሱረቱ አን-ናህል — አንቀጽ 21

የቃላት ፍችዎች፡-

• አምዋት (አሞት)፡- ሙታን፣ ሕይወት የሌላቸው።
• ጋይሩ አሕያእ (ጋይሩ አሕያእ)፡- ሕያዋን ያልሆኑ፣ ሕይወት የሌላቸው ናቸው።
• ያሽዑሩን (ያሽዑሩን)፡- አያውቁም፣ አይገነዘቡም።
• አያን (አያን)፡- መቼ፣ በማንኛው ጊዜ።
• ዩብዓሱን (ዩብዓሱን)፡- ይቀሰቀሳሉ፣ ይነሳሉ (ከመቃብር)።

የአንቀጹ ትርጉም እና ማብራሪያ፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ እነዚያ ከእርሱ ሌላ የሚገዙዋቸውን ጣዖታት እንደሚከተለው ገልጿቸዋል፡- እነርሱ ሙታን ናቸው፣ ሕይወት የላቸውም። ማለትም እነዚያ የሚግገዟቸው ጣዖታትና ጣኦታት ሕይወት የሌላቸው ሙታን ናቸው፤ የሚነገራቸውን አይሰሙም፣ የሚያዩትን አያዩም፣ ምንም አይገነዘቡም። እነዚህ ጣዖታት ምንም ዓይነት ሕይወት የላቸውም፤ ሙታን ናቸው፣ እንደ ደረቅ ድንጋይና እንጨት ናቸው። በተጨማሪም እነዚህ ጣዖታት በትንሳኤ ቀን መቼ እንደሚቀሰቀሱ አያውቁም፤ ምክንያቱም ሕይወት የሌላቸው ሙታን ስለሆኑ የትንሳኤውን ጊዜ አያውቁም። እነርሱ ራሳቸው በዚያ ቀን ከሚያመልኩዋቸው ሰዎች ጋር ተሰባስበው ወደ እሳት ይጣላሉ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. ጣዖታትንና ጣኦታትን ማመልክ ከንቱ ነው፤ ምክንያቱም እነርሱ ራሳቸው ሙታን ናቸው፣ ምንም ጥቅም ወይም ጉዳት ማድረስ አይችሉም።
2. አላህ ብቻ ሕያው ነው፤ እርሱ በራሱ ሕያው፣ ሁሉን ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው። ስለዚህ መጸለይና መግገዛት ለእርሱ ብቻ ይገባዋል።
3. ትንሳኤ እውነት ነው፤ ሁሉም ፍጡር በዚያ ቀን ይቀሰቀሳል፤ ጣዖታትን ያመለኩ ሰዎችም ከሚያመልኩዋቸው ጋር ተሰባስበው ይቀጣሉ።
4. አንድ ሰው የሚያመልከው ነገር ሕያውና ሁሉን ቻይ ከሆነው አላህ ይልቅ ደካማና ሙት ከሆነ፣ ያ ማመልክ ከንቱና ውድቅ ነው። በእርግጥ አላህ ብቻ ለመገዛት የሚገባው ነው።