Surja En-Nehl — Ajet 5

Kuptimet e fjalëve:

• el-En’am: kafshët shtëpiake (deve, lopë, dele e dhi).
• dif’: ngrohtësia që përftohet nga leshi e qimet e tyre (veshmbathje, çadra etj.).
• menafi’: dobi të tjera të shumta, si qumështi, lëkura, hipja mbi to, mbajtja e ngarkesave etj.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, në këtë ajet, na kujton një nga dhuntitë e Tij të mëdha ndaj njerëzimit: krijimin e kafshëve shtëpiake – devesë, lopës, deles e dhisë – posaçërisht për dobinë e njeriut. Këto kafshë nuk u krijuan kot, por për t’i shërbyer njeriut në shumë aspekte të jetës së tij.

Së pari, Allahu përmend ngrohtësinë që njeriu përfiton prej tyre, duke përdorur leshin e qimet e tyre për të bërë rroba, çadra dhe mjete të tjera që e mbrojnë nga të ftohtit. Kjo është një domosdoshmëri jetësore, veçanërisht në klimat e ftohta.

Së dyti, përmenden dobitë e tjera të shumta: qumështi që pihet, lëkura që përdoret për veshmbathje e shtroje, hipja mbi to për udhëtime, si dhe përdorimi i tyre për të mbajtur e transportuar ngarkesa të rënda në udhëtime të largëta.

Së treti, Allahu përmend se nga këto kafshë njerëzit ushqehen, duke ngrënë mishin e tyre të pastër e të lejuar. Kështu, këto kafshë përbëjnë një burim ushqimi të pasur me proteina, që i jep trupit forcë dhe shëndet.

Dobitë që nxirren nga ky ajet:

1. Madhështia e krijimit të Allahut: Krijimi i këtyre kafshëve me kaq shumë dobi për njeriun tregon urtësinë dhe fuqinë e pakufishme të Krijuesit, i Cili nuk krijon asgjë kot.
2. Mirësia e Allahut ndaj njeriut: Allahu i ka nënshtruar këto kafshë për shërbim të njeriut, duke ia lehtësuar jetën dhe duke i siguruar atij ngrohtësi, ushqim dhe mjete transporti – të gjitha këto janë dëshmi e mëshirës së Tij të pakufishme.
3. Nxitje për mirënjohje: Kur njeriu sheh këto dhunti rreth e përqark tij, duhet ta falënderojë Allahun dhe ta adhurojë Atë me sinqeritet, duke e ditur se çdo e mirë që ka vjen vetëm prej Tij.
4. Lidhja e njeriut me natyrën: Ky ajet na mëson ta shikojmë natyrën dhe kafshët me syrin e reflektimit dhe të mendimit, jo thjesht si sende të vdekur, por si ajete (shenja) që të çojnë te njohja e Allahut.
5. Vlera e punës dhe e shfrytëzimit të mirë të dhuntive: Njeriu është i ftuar t’i shfrytëzojë këto dhunti në mënyrë të dobishme dhe të lejuar, duke falënderuar Allahun për to, pa i shfrytëzuar ato në mënyrë të tepruar ose të dëmshme.